Het monster van Tagua Tagua

30 juni 2018
Van de beheerder van een gerenommeerde kunstverzameling zou je niet verwachten dat ze een schilderij uit haar verzameling lelijk vindt en zelfs lichtjes lachwekkend. En toch gaat dat zaterdag gebeuren: we gaan praten over een officiëel Lelijk Schilderij.

Over smaken en kleuren is het moeilijk redetwisten, maar in dit geval kunnen we het vermoedelijk eens zijn. Wat een mottig werk. Wat u ziet is een anoniem werk uit de Phoebus Foundation, de kunstverzameling van Fernand Huts. Ook Katharina Van Cauteren, die de verzameling Huts beheert, vindt het een lelijk ding.

Waarom zou je radiotijd verspelen aan een lelijk schilderij? Wel, het is niet alleen lelijk, het is ook interessant. Want wat u ziet is een afbeelding van het monster van Tagua Tagua. Dat beest werd eind 18de eeuw gevangen in de Tagua-Tagualagune in Chili. De Chileense koning had opdracht gegeven tot de monsterjacht omdat boeren kloegen dat de dieren werden opgevreten en dat het monster de lagune leegdronk. Zo gezegd zo gedaan. Hoe ze dat monster verschalkten? Dat zal Katharina Van Cauteren zaterdag vertellen. In elk geval: Het monster werd overgevaren naar Madrid, als cadeau voor de koning van Spanje.

Anonieme ets, het monster komt aan in Cadix en wordt in een kooi naar Madrid vervoerd

In heel Europa werden er verhalen verteld over het monster, er bestaan ettelijke gravures van het beest en het komt voor in brieven en dagboeken. Er ontstond een monstermanie en een monstermode, achtiende-eeuwse dames lieten zich coifferen met een monsterkapsel of kochten zich een monsterhoed.

Een lelijk schilderij blijft een lelijk schilderij. Maar Katharina Van Cauteren ziet verbanden met de politieke geschiedenis van Europa en met de stand van de wetenschap in die tijd. Ze zit zaterdag aan de Interne Keukentafel.