Hoe betrouwbaar zijn drugshonden?

5 september 2020

Stel: je wordt tegengehouden door de politie. Drugscontrole. Of de hond eens rond je auto mag snuffelen. Oei, hij blaft. Kan u even uitstappen? Alles openmaken, handjes op de motorkap. Kan u uw benen even spreiden? Je gezinswagen wordt binnenstebuiten gekeerd. Open en bloot op de pechstrook, terwijl - je zal het altijd zien – toevallig net je buurman passeert. Dat is niet plezant. Zeker niet als je onschuldig bent. Ja ja, zeggen ze allemaal. Zo’n hond vergist zich niet. Zou je denken.

En toch. In The Washington Post stond deze week een artikel waarin beweerd werd dat ze zich opvallend vaak vergissen, die politiehonden. Dat ze niet alleen blaffen als ze drugs ruiken, maar ook als ze denken dat ze hun baasje daar een plezier mee kunnen doen. Als ze denken dat hun baasje denkt dat er ergens drugs verstopt zitten. Dat voelen ze aan de lichaamstaal van de begeleider. Vaak zonder dat die het zelf doorheeft. Beetje zoals Hans, dat beroemde Duitse paard dat zogezegd kon tellen.

Dat vonden we wel straf. Dus belden we naar Ellen Van Krunkelsven. Die traint als biologe speurhonden voor de politie. We hadden verwacht dat ze heel kwaad zou worden, dat men in de krant haar honden verdacht durfden te maken. Maar nee hoor. Nog straffer. “Dat klopt" zei ze. Dat is een gekend probleem. Maar er bestaan wel oplossingen voor.” En dus zit Ellen zaterdag aan onze keukentafel. Om het over speurhonden te hebben.

Beluister het volledige gesprek : 

 

Radio 1 Select