Hoe een kruising tussen een labrador en een poedel een monster werd

27 september 2019
‘Ik heb het monster van Frankenstein gecreëerd’, dat zegt de Australische hondenfokker Wally Conron. In 1989 kweekte hij een kruising tussen een labrador en een poedel. Hij bedacht er de naam Labradoodle voor. Het wereldwijd populaire hondenras lijdt tegenwoordig onder zware erfelijke afwijkingen.

Wally Conron kweekte zijn labradoodle voor een blinde vrouw uit Hawaii wiens man allergisch was voor honden. “Conron was op zoek naar een blindengeleidehond die tegelijk kon dienen voor baasjes met een allergie voor honden”, zegt Evi Maveau, hoofdredactrice van hondenmagazine Woef in “De wereld vandaag” op Radio 1. “Een poedel heeft een hypo-allergene vacht die vrijwel geen allergenenreactie uitlokt.”

Doos van Pandora

De labradoodle werd wereldwijd een groot succes. De hond wordt overal geprezen voor zijn vriendelijk karakter, voor zijn anti-allergene vacht, voor zijn weinig ruiende vacht of zelfs zijn capaciteiten als therapiehond. Labradoodles kosten in Vlaanderen gemakkelijk 1500 euro.

In een podcast van ABC Australia vertelt Conron hoe hij heeft moeten zien hoe het hondenras met de jaren steeds meer lichamelijke afwijkingen en voortplantingsproblemen kreeg. Labradoodles kampen met epilepsie, diarree of de ziekte van Addison. Wally Conron bekent in de podcast zelfs dat hij meteen wist dat hij de doos van Pandora had geopend.

Populair en toch slechte reputatie

“Het probleem situeerde zich niet bij het gekruiste ras op zich”, zegt Evi Maveau. “De oorzaak ligt alleen bij de populariteit van de hond en de broodfokkers die het ras hebben ontdekt. Ze fokken enkel om de winst. Ze houden geen enkele rekening met het karakter of de gezondheidstoestand van een hond. Ze fokken met oude honden, met agressieve honden of met honden met bijvoorbeeld slechte heupen. Zo gaat het mis op genetisch vlak.”

“En er is nog meer aan de hand. Broodfokkers fokken in weinig optimale omstandigheden. Van socialisatie is weinig sprake. De eerste prikkels tijdens de eerste weken zijn essentieel. Als die fout zijn, krijgt de hond gedragsproblemen. Het zijn dit soort fokkers die de labradoodle een slechte reputatie hebben gegeven.”

Het ras labradoodle is niet officieel erkend en ook dat heeft gevolgen. Evi Maveau: “Om erkend te worden moet een ras aan strenge regels beantwoorden. Enkele internationale organisaties proberen het ras te laten erkennen. En er tegelijk voor te zorgen dat de honden gezondheidsonderzoeken moeten ondergaan en de fokkers een ethische code moeten volgen. Dit zou het ras terug op de goede weg kunnen zetten.”

“De beste manier om een gezonde labradoodle te kopen is de Australian Labradoodle Association Europe. Langs deze weg heb je garantie op fokkers die de juiste strenge regels volgen, die DNA- en gezondheidstesten hebben laten doen.”

Beluister hier het gesprek met Evi Maveau in "De wereld vandaag" op Radio 1:

Radio 1 Select