Hoe erg is het als visserijquota worden overschreden?

15 december 2016
In de marge van nieuwe onderhandelingen over visquota, waarschuwen wetenschappers dat “visbestanden op instorten staan”. Wat gebeurt er als zo’n visbestand inderdaad instort? Wat als één soort er ineens niet meer is, wat zijn dan de gevolgen? Hoe ver gaan de omvallende dominostenen? Hans Polet van het Instituut voor Landbouw en Visserijonderzoek.

De overheid beslist

Het is de overheid die beslist hoeveel vis er gevangen mag worden, aan de hand van aanbevelingen van wetenschappers. Zo een wetenschapper is Hans Polet. Maar hij staat niet tussen twee vuren, benadrukt hij zelf. 

Ik doe zelf mee aan de bestandsramingen voor onze visbestanden en zie goed wat er aan de hand is.

Gefrustreerd is hij niet (meer), want de laatste 10 jaar doen de visserijbestanden het opmerkelijk beter. Maar in heel Europa worden de visquota zeker nog overschreden. "En dat is fout.", zegt Polet. Zo lijkt het er op dat tong in de Ierse zee zal uitsterven. 

Is dat erg?

Hoe erg is het dat die quota worden overschreden? Wat als er geen één meer over is. Wel, dat hangt er van af, zegt Polet: "Kijk naar het kabeljauwbestand voor de oostkust van Canada: dat heeft de Amerikaanse en Europese bevolking gevoed. Dat stortte in 1990 volledig in. Geen enkele vis heeft de kabeljauw vervangen als het toproofdier. En nu is er een hele nieuwe visserij, want garnalen en krabben zijn er nu volop." Maar heel het ecosysteem ligt natuurlijk overhoop. Zo verloor de zeehond er een belangrijke prooi.

In de Noordzee zou dat minder een probleem zijn volgens Polet. Dat komt omdat het ecosysteem hier veel diverser en dus weerbaarder is. 

En hoe zit het met bedreigde soorten zoals de tonijn? "Blauwvintonijn is met uitsterven bedreigd, wordt 100'en kilo's zwaar en zwemt tegen 70 kilometer per uur. Het zou bijzonder spijtig zijn als die zou verdwijnen."