"Hoe ga ik zonder mondmasker weten of mijn adem stinkt of niet?"

24 januari 2021
Thomas Smith is stand-upcomedian en bekend van onder andere ‘Foute Vrienden’ en ‘Zonde van de zendtijd’. Hij stelt vast dat hij soms bang is voor het moment dat de lockdown voorbij zal zijn.

Joepieeee! Trump is weg! Maar daar wil ik het nu niet over hebben...

Ik wil het hebben over de lockdown.

Vanaf het begin van de eerste lockdown heb ik tegen mezelf gezegd: ik ga hier zo zenboeddhistisch mogelijk mee proberen om te gaan... Ohm... Shanti Shanti Ohm Ohm Ohm... De ‘plomb’ is gesprongen, en daar is niets aan te doen, geniet dus maar van het kaarslicht... Namasté, en nog een fijne dag.

En dat helpt.... dat helpt heel goed. Iets te goed vrees ik... Het is nu precies of ik in deze donkere tijd, plotseling overal onverwacht lichtpuntjes kan zien, en dat daardoor de gewenning aan de gekheid die ik voor de lockdown als ‘normaal’ beschouwde, stilletjes aan begint te vervagen.

Ik ben nu zelfs zover, dat ik al bang begin te worden voor het moment dat de lockdown voorbij gaat zijn.

Ik ben nu zelfs zover dat ik al bang begin te worden voor het moment dat de lockdown voorbij gaat zijn... Dat ik weer uren in plaats van minuten in de file mag gaan staan. En dat ik mij afvraag: Wat is die spanning in mijn buik? Heb ik nu weer te veel gegeten of is het een schuldgevoel omdat ik mijn kinderen te weinig aandacht geef? Of gewoon praktisch, hoe ga ik zonder mondmasker weten of mijn adem stinkt of niet?

En wat mij nog het meeste bang maakt, is dat ik goed weet dat er van al die inzichten niet één gaat blijven hangen zodra dat de lockdown voorbij is... Want dat weet iedereen die al eens een dieet heeft gevolgd: zodra dat je stopt met diëten, komen de kilo’s er weer bij.

En je zal zien, als het een beetje meezit, gaan wij net diegenen zijn die de pech hebben dat het bij deze ene keer blijft. Dat we onder dwang de kans krijgen om met onszelf bezig te zijn.

Dus hey, hoe streng de maatregelen nog worden, hoelang ze nog mogen duren, ik blijf ze volgen. Voor de veiligheid van mijn medemens natuurlijk, maar ook voor mezelf om te genieten van het ongemak. Want voordat je het weet, is alles weer zoals het was en kunnen we voor de rest van ons leven nog klagen over wat we maar ‘normaal' moet vinden. En zullen we misschien vol nostalgie terugdenken aan deze tijd...

Weet je nog, die ene met keer met Kerstmis dat we geen feest moesten regelen, zo rustig dat dat was...

Beluister de column van Thomas Smith in ‘De toestand is hopeloos, maar niet ernstig’:

Lees ook: