Hoe is het om familie te zijn van een moordenaar?

19 december 2020
© Hedi Benyounes via Unsplash
Journaliste Gabriella Ader heeft een podcast gemaakt: ‘Mijn kind, de moordenaar’. Ze heeft twee moeders, een zus en een echtgenote een jaar lang gevolgd. “Ik heb gezocht naar welke ontwikkeling zij ook meemaakten.” Wat doet dat met een mens? Gabriella vertelt erover in Interne Keuken.

Vorig jaar kregen in België 286 gezinnen te horen dat een van hen een moord had gepleegd. Dat nieuws slaat natuurlijk in als een bom. Ongeloof, woede, angst, verdriet, wanhoop, schaamte, ontkenning, aanvaarding… wat nog allemaal? Je hebt het niet gedaan, je hebt er niet om gevraagd en toch zit je er mee.

De podcast van Gabriella Ader gaat niet in detail over de inhoud van de zaken. Het wordt natuurlijk wel kort aangehaald omdat de luisteraar dat wel wil weten. Het gaat niet alleen om schuld of onschuld, maar het gevoel. Dat is volgens haar wel een bewuste keuze. 

Er gaat natuurlijk heel wat research aan vooraf, want zulke mensen kom je niet zomaar tegen. Maar waarom zou iemand ja zeggen om aan de podcast mee te werken? “ Sommige mensen zien het belang er wel van in dat hun verhaal wordt verteld. Ze willen begrip kweken voor wat hen is overkomen. Het is geen keuze geweest.”

Moeder van een moordenaar

De eerste aflevering gaat over Sonja. Haar zoon heeft een roofmoord gepleegd een paar straten verderop. Opvallend is dat ze daar wel is blijven wonen. In de podcast gaan ze ook terug naar de plaats van de moord, een plaats waar ze zo goed als iedere dag voorbij komt. “De hele buurt wist natuurlijk dat daar een moord was gepleegd. Je moet even nagaan hoe Sonja zicht voelt. In het begin is ze maandenlang in een ander dorp boodschappen gaan doen. Achteraf heeft ze de knop omgezet. Ze wist wat er echt gebeurd was, dus kon ze zich recht aankijken.”

Zus van een moordenaar

Gabriella heeft bewust ook gezocht naar andere perspectieven dan die van moeder of vader. De dochter van Sonja, Lolita, doet ook haar verhaal. Zij was liever wel verhuisd “Ze kijkt natuurlijk op een heel andere manier naar deze zaak. Ze was zeer jong toen het gebeurde.” De moeder ondergaat precies een rouwproces, omdat ze haar kind ‘kwijt’ is en de zus is vooral kwaad, maar voelt ook een soort onmacht.

Wanneer je iemand gaat bezoeken in de gevangenis ben je ook enorm emotioneel afhankelijk van hoe de gevangene zich voelt. “Het is misschien een rare vergelijking, maar het doet mij denken aan toen ik jong was. Mijn opa was in een soort verpleeghuis. Als kind vond ik het verschrikkelijk om niet meer alles te kunnen doen met mijn opa. Als hij zich daar slecht voelde, ging ik ook naar huis met een zwaar gevoel. Maar dat is een korte periode natuurlijk. Zij moeten dit jarenlang week in, week uit voelen.”

Echtgenote van een moordenaar

Het zijn niet alleen moeders of zussen. Lut is getrouwd met een tweevoudig moordenaar. Ze heeft hem leren kennen op het moment dat hij al in de gevangenis zat. “Dat verhaal is weer iets anders omdat het haar niet is overkomen, maar dat het een keuze is om ermee samen te zijn. Haar hele leven staat wel in het teken van de gevangenisbezoeken.”

Mijn kind de moordenaar bestaat uit vier afleveringen en is op alle podcastplatformen te beluisteren.

Beluister het gesprek met Gabrielle Ader in Interne Keuken:

Lees ook: