Hoe ik het plan van mijn moeder saboteerde en trouwde met een Belg

27 maart 2021
Aleksandra Boltovskaja verkaste ruim twintig jaar geleden van Sint-Petersburg in Rusland naar Nieuwerkerken in Limburg. Ze trouwde niet met een Rus, zoals van haar werd verwacht, maar met een Vlaamse boer, Maurice.

Aleksandra Boltovskaja hield een dagboek bij. Dat was een soort therapie, want in het begin had ze het moeilijk. Haar Slavische ziel bleek niet meteen compatibel met Vlaanderen.

Want Vlamingen zijn rare mensen. Er was veel waaraan ze moest wennen. Aan haar man, aan haar schoonfamilie, aan een nieuwe taal, aan onze zonderlinge gewoonten, aan onze keuken, aan het leven in Vlaanderen kortom.

Een voorbeeld. Wij Vlamingen zijn beleefd. U vindt dat vermoedelijk een positieve eigenschap. Een Rus vindt dat onze beleefdheid doorslaat naar dubbelhartigheid: Vlamingen zeggen niet wat ze denken. We sluipen voorzichtig om het onzegbare heen. Beetje achterbaks. Liever een leugentje om bestwil dan de harde waarheid. Dat vindt Aleksandra hoogst irritant en moeilijk om mee om te gaan. Wij zijn te beleefd om eerlijk te zijn, voor Russen geldt het omgekeerde: te eerlijk om beleefd te zijn.

Het dagboek van Aleksandra Boltovskaja kwam onder ogen van een uitgever en die vond het te goed om het niet te publiceren. Hoe ik het plan van mijn moeder saboteerde en trouwde met een Belg is een geestig boek over de botsing van twee culturen.

Zaterdag houdt Aleksandra Boltovskaja ons aan de Interne Keukentafel een spiegel voor.

Beluister het volledige gesprek :