Hoe zit het met de Belgische vis en hoe wordt dat eigenlijk gemeten?

26 mei 2018
Belga
Je wist het, of misschien niet, maar naast trekvogels bestaan er ook trekvissen. De ooit verloren gewaande meivis is er zo eentje en die populatie wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Jan Reubens van het Vlaams instituut voor de Zee (VLIZ) vertelt hoe de vispopulatie bij ons in kaart wordt gebracht. “We opereren de vissen onder volledige narcose.”

Het bekendste voorbeeld van een ‘trekvis’ is waarschijnlijk de zalm. Ieder jaar trekt die vanuit de oceaan stroomopwaarts de rivieren op om te paren en er vervolgens te sterven. Met de meivis hebben wij onze eigen ‘zalm van de polders’ en die is terug van weggeweest. “Door de slechte waterkwaliteit in de vorige eeuw en het feit dat veel van onze rivieren werden afgedamd is de meivis even verdwenen”, vertelt Jan Reubens. “Vijftig jaar geleden was de Schelde zo goed als zwart, dat is door waterzuivering fel verbeterd.”

Een GPS werkt niet onder water, we moeten de vissen dus akoestisch meten

De biologen meten de ‘Where-abouts’ van de vissen met een techniek die ze telemetrie noemen. “Een GPS werkt niet onder water dus moeten we ze akoestisch meten vanop afstand”, vertelt Reubens. In de vissen wordt een zendertje geplaatst en telkens ze voorbij een van de 170 meetstations zwemmen, kunnen de mensen van het VLIZ een signaal ontvangen.

Volledige verdoving

“Om de vissen een zendertje te geven, worden ze onder volledige verdoving geopereerd”, aldus Jan Reubens. “Er wordt een klein sneetje in de buikholte gemaakt, het zendertje wordt er in geplaatst en de vis wordt terug dichtgenaaid. In totaal is dat bij een 500-tal vissen gebeurd in België. Maar we ontvangen ook signalen van vissen uit Nederland en Duitsland.”

Die zendertjes bevatten informatie over de vissen die achteraf kan worden geanalyseerd. “Nadeel is dat je ze opnieuw moet vangen”, weet Reubens. “Dat gebeurt bij de ene vissoort makkelijker dan bij de andere. Vaak is het bij het kuisen van de gevangen vis in de vismijnen dat de zendertjes worden gevonden.”

De kabeljauw floreert in onze windmolenparken aan de kust

Opmerkelijk is dat windmolenparken voor onze kust helemaal geen slechte invloed hebben op de populatie, wel integendeel. De populatie van de kabeljauw aan de Belgische kust floreert. “Dat komt omdat de voeten van de molens bezaaid zijn met beestjes en die vormen een waar feestbanket voor de kabeljauw.” In België is het verboden om er te gaan vissen, maar in Nederland zijn de parken net opgesteld voor visvangt. “Ik hou mijn hart vast voor wanneer dat hier zou gebeuren”, besluit Jan.

Interne Keuken kan je hier herbeluisteren.