"Ik dacht, een Beatles-coverband? Alsjeblief nee!"

13 mei 2018
The Analogues zomaar een coverband van The Beatles noemen, is nogal oneerbiedig. Want de Nederlandse band doet meer dan gewoon The Beatles naspelen. Ze brengen albums live die McCartney en co zelf nooit live brachten, en dat is eenvoudiger gezegd dan gedaan.

(Onder de foto vind je het eerste deel van het gesprek. Hier kan je deel 2 verder beluisteren:)

Bart van Poppel, bassist bij The Analogues was sceptisch toen drummer Fred Gehring met het idee kwam aandraven. "Ik dacht, een Beatles-coverband? Alsjeblief nee!"

Toch veranderde hij al snel van gedacht. "Het bleek dat er heel wat mogelijkheden waren om het erg goed aan te pakken." The Analogues spelen volledige albums die The Beatles nooit live hebben gespeeld. "In 1966 stopten ze met live-optredens. Ze hadden te veel last van al die gillende dames en de lol was eraf."

Omdat ze hun albums niet meer live moesten brengen, was the sky the limit. Wij vonden het net een uitdaging om dat wél live uit te voeren

Maar The Beatles maakten nog wel platen. "Omdat ze die niet meer live moesten brengen, was the sky the limit. Alles wat in de studio voor handen was, gebruikten ze op een plaat. Wij vonden het net een uitdaging om dat wél live uit te voeren."

Zo klinkt dat:

Wat The Beatles in de studio creëerden, brengen The Analogues zo goed als het kan live, met dezelfde instrumenten en zonder digitale trucs. 

Neem nu een mellotron, wat je hoort in 'Strawberry Field Forever'. "Een soort ouderwetse sampler. Je neemt er geluid mee op en zet het onder toetsen. Onder die toetsen zit een taperecorder die in een loop wordt gezet. Hier zijn dat die fluittonen."

"We hebben van alles een reserve-exemplaar, behalve de mellotron, want dat is onbetaalbaar. Terwijl er maar zes geluidjes insteken, de zes Beatle-geluiden die ze in de loop der jaren hebben gebruikt. Je hebt samplers waar je 1000 geluiden in kan steken, maar dat doen we dus niet."

Verder in het nummer gebruikten The Beatles ook een swarmandal, de Indiase harp. "Als je The Beatles gaat spelen, moet je je verdiepen in Indiase muziek", weet van Poppel. "Het lijkt op een sitar."

Achterste voren

Maar alleen de juiste instrumenten verzamelen is niet genoeg, want The Beatles gebruikten ook achteruit afgespeelde stukken muziek, met cimbalen bijvoorbeeld. "Dat kunnen we onmogelijk live spelen, dus hebben we dat ook opgenomen."

Komt er veel kritiek op dat ze The Beatles 'coveren'? "Je hebt sceptici, tot ze een keer naar een optreden zijn geweest. Ik hoor zelden iemand zeggen dat die het niets vond, als ze het hadden gezien."

McCartney speelt die nummer nu ook live. Alleen weigert hij om de één of andere reden om echte blazers in te huren. Die heeft daar een handige toetsenjongen voor

"Het is vooral leuk om muziek te laten horen die nooit live is uitgevoerd", aldus van Poppel. "McCartney doet het nu ook. Alleen weigert hij om de één of andere reden om echte blazers in te huren. Die heeft daar een handige toetsenjongen voor", lacht hij. 

De schoenen van McCartney

The Analogues waagden zich ook aan The White Album. Toch een hele uitdaging. Zo klinkt in 'Blackbird' een specifieke tik, waarvan wordt gezegd dat het de schoenen van McCartney zijn. "Ik heb dat met een schoen die op mijn been tikt opgenomen."

Ook voor het getsjirp van een vogel vonden ze een alternatief. "Eerst hadden we zo'n houten lokmiddel voor vogels, maar dat klonk toch eerder als een piepend karrenwiel. Dan kwam één van onze houtblazers met iets dat hij tegen zijn gehemelte plakte en het was niet te geloven goed. Sindsdien komt die bij dat nummer even het podium op om dat te doen."

Voor 'A Day in the Life' trok de band zelfs naar Abbey Road. "Die crescendo's werden gemaakt met een gigantisch orkest van 40 muzikanten. Die hebben ze dan nog eens vier keer opgenomen en op elkaar gezet, dus hoor je eigenlijk 160 muzikanten."

Dat op een podium zetten is onbetaalbaar, vertelt van Poppel. "We hebben live 4-5 blazers en strijkers. Die opgenomen crescendo's lopen dan gelijktijdig mee, anders is dat niet uitvoerbaar. Maar het is wel analoog."

En wat met 'Revolution 9' uit The White Album, met tal van geluidsfragmenten door en achter elkaar, dat kunnen ze toch niet live naspelen? "Het is zowat het meest vreemde werk om na te bouwen", geeft van Poppel toe. Maar toch hebben ze er iets op gevonden.

Ik heb de audio van 'Revolution 9' helemaal nagebouwd. Het was vreselijk! Van alle muziekstukjes die ik maakte, was dit wel het ergste

"Oorspronkelijk was ik van plan om een aantal bandrecorders loopjes te laten maken. Maar we vroegen Jaap Drupsteen (een Nederlandse grafisch ontwerper, red.) om er een film bij te laten maken. Hij heeft dat zo waanzinnig goed gedaan, dat het hele ding plots ging leven. Daarbij heb ik de audio van het nummer helemaal nagebouwd op die film. Het was vreselijk! Van alle muziekstukjes die ik maakte, was dit wel het ergste. Allemaal kleine muziekstukjes van een paar seconden die je moet namaken, veel achterste voren draaien en opnemen...", zucht van Poppel enigszins met een lach. 

Wie benieuwd is naar meer kan op 19 oktober terecht in concertzaal De Roma waar The Analogues The White Album brengen. Op 22 mei spelen ze Sgt. Peppers Lonely Hearts Club in de Ancienne Belgique, maar dat concert is al uitverkocht. 

Lees ook

Lijst van artikels