"Ik heb meer moeite met mondmaskers dan met lege stoelen in de zaal. Ik wil de reacties van de mensen kunnen zien."

31 augustus 2020
© Radio 1
Podiumbeesten, zoals muzikanten en acteurs, kwamen door de coronacrisis plots voor lege of beperkt gevulde zalen te staan. Terwijl zij net een groot deel van hun energie uit het publiek halen. Hoe ervaren zij deze periode? 'De Wereld van Sofie' vraagt het aan acteur en muzikant Tom Vermeir, Hij speelde deze zomer de monoloog ‘Lacrima’ voor een beperkt en/of gemaskerd publiek, en woensdag begint hij aan een coronaproof drive-in versie van het stuk 'Locke'.

"Ik was heel emotioneel toen ik in juli opnieuw mijn voorstelling 'Lacrima' kon spelen" zegt Tom Vermeir. "Het was al van mijn conservatoriumtijd geleden dat ik nog eens zes maanden niet voor een publiek had gestaan. Ook al was het dan een publiek dat in bubbels van twee op anderhalve meter van elkaar zat. De mensen in het publiek vormen dan niet langer één geheel en dat creëert toch een soort afstandelijkheid. Wat ik het mooist vind aan theater of concerten of elke vorm van live performen, is dat publiek en performer als één geheel samen opstijgen, in één moment dat nooit meer terugkomt. Dat kan echt bigger than life zijn. Daarom bestaan er ook zoveel mooie verhalen over die ene unieke live ervaring."

"Maar eigenlijk heb ik meer moeite met de mondmaskers dan met de afstand tussen de mensen en de gaten in het publiek. Ik ben een acteur die graag de gezichten van de mensen ziet. Als performer heb je een bepaalde trukendoos om het publiek te bespelen maar als je de gezichten niet kan zien, dan werkt die niet. Tegelijk voelt het publiek ook aan wat jij op het podium voelt. Mensen in de zaal beseffen dat ze door hun mondmasker minder zichtbaar zijn en gaan dan extra hun best doen om hun appreciatie te uiten."

"Ik hou heel erg van direct contact met het publiek. Het is een wisselwerking, pingpong. Het publiek heeft me al meermaals kippenvel bezorgd. Ook de stilte van een publiek kan magisch zijn. Een van de meest indrukwekkende live-momenten die ik als toeschouwer meemaakte was een concert van Raymond van het Groenewoud in een overvol Café Trefpunt in Gent. Het was er zo druk dat de deur zelfs niet meer open kon, maar toch hoorde je alleen de zanger en zijn piano."

"Als ik met mijn rockgroep A Brand optrad was het alle registers open, met de vuile laarzen erdoor. Als je zo moet optreden voor mensen die aan een tafeltje zitten, dat moet heel raar zijn. Het publiek kan dan onmogelijk in gelijke mate de energie beantwoorden die van het podium komt."

Tom Vermeir is vanaf 2 september opnieuw te zien in de voorstelling 'Locke'. Deze keer in een coronaproof drive-in versie. Een voorstelling over een anderhalf uur durende autorit… te bekijken vanuit de auto. Ieder met koptelefoon in de eigen bubbel. Afwachten wat dit voor de interactie met het publiek zal betekenen. Info en tickets bij Compagnie Cecilia.

Lees ook:

Radio 1 Select