“Ik heb mensen al vaker horen zeggen dat ze willen sterven, maar later vinden ze toch een nieuwe drive”

24 mei 2019
Onlangs stierf het koppel Jacques en Jacqueline Dopchie-Van Der Hofstadt op 90-jarige leeftijd. Samen. Ze kregen op dezelfde dag euthanasie, en kenden zo een romantische liefdesdood. Maar die krijg je niet op bestelling.

“De situatie dat koppels samen euthanasie krijgen, is uitzonderlijk”, vertelt euthanasie-expert Wim Distelmans. “De Belgische euthanasiewet zegt dat mensen ongeneeslijk ziek moeten zijn en ondraaglijk moeten lijden vooraleer ze euthanasie kunnen krijgen. In dat geval waren allebei de mensen in zo’n situatie: ze hebben ‘het geluk gehad’ om samen te kunnen vertrekken.”

Distelmans hoort wel vaker mensen zeggen dat het leven geen zin meer heeft voor hen als hun partner wegvalt. “Ze hebben dan zo’n lange weg afgelegd met elkaar, dat ze elkaar verliezen als een amputatie beschouwen.” De angst om alleen achter te blijven, is voor oudere koppels een schrikbeeld.

Debat

Kunnen we de wet niet aanpassen? Of moeten we niet wat coulanter zijn voor oude koppels, waarvan de achterblijver erg hulpbehoevend is, maar daarom nog niet terminaal ziek? “Dat is zeker een maatschappelijk debat waard”, zegt Distelmans. “Sommige mensen zien hun leven als voltooid, of afgerond.”

Distelmans vindt het een moeilijke discussie. “Sommige mensen die zeggen niet verder te willen met hun leven na de dood van hun partner, vinden later toch een nieuw elan, een nieuwe drive om verder te leven.”

“Ik heb al veel mensen horen zeggen dat ze ermee willen stoppen. Maar als ze niet ongeneeslijk lijden heb je geen medische houvast. Wie weet dan zeker dat die wens onherroepelijk is? Ik voel me zelf als arts niet klaar om het licht op groen te zetten.”

Herbeluister het gesprek met Wim Distelmans

Lees ook