“Ik heb sekswerk leren begrijpen als pragmatisch werk”

18 mei 2019
Het is nog niet vaak gebeurd dat iemand aan onze keukentafel is komen vertellen dat hij een fervent bordeelbezoeker is. Tijdens de werkuren dan nog. Historicus Hans Vandecandelaere is zo iemand. Hij heeft drie jaar lang sekswerkers betaald om geen seks met hem te hebben. Hij wilde liever praten. Omdat hij wilde weten hoe het eraan toegaat in de sector.

“Ik heb de voornaamste sekswerkbranches in kaart gebracht. Straatprostitutie tot raamprostitutie tot het digitale webcamgebeuren”, vertelt Vandecandelaere in Interne Keuken.

Mag het of mag het niet?

“We hebben abolitionistische strafwetgeving die ervan uitgaat dat sekswerk altijd onvrij is. Abolitionisten gaan sekswerkers dus altijd als slachtoffers zien”, gaat Vandencandelaere verder.

“In België mag je sekswerker zijn, maar we gaan je wel beschermen. En dat doen we door alle derde partijen die het beroep faciliteren strafbaar te maken. Je kan dus prostituee zijn maar de boekhouder die je gaat helpen is dan bijvoorbeeld a priori strafbaar”.

“Je hoeft het niet graag te doen, maar je kan terwijl wel je familie onderhouden”

“Ik heb sekswerk leren begrijpen als pragmatisch werk. Het is een kwetsbare job, maar het kan ook pragmatisch werk zijn. Je hoeft het niet graag te doen, maar terwijl kan je wel aan sociale mobiliteit bouwen en projecten opbouwen, of je familie onderhouden”.

“Het beroep is al risicovol genoeg, dus het is belangrijk dat men het omringt met een zorgkader en niet met strafbaarheid”, aldus Vandencandelaere

Beluister het volledige gesprek:

Radio 1 Select