“Ik pleit voor een Belgische adoptiepauze”

10 februari 2021
© VRT
Nederland stopt voorlopig met adopties uit het buitenland. Dat heeft de regering besloten na een pittig rapport van de commissie-Joustra. Hieruit blijkt dat de Nederlandse overheid al sinds de jaren 60 wist van misstanden in de wereld van adoptie, zoals kinderhandel en kinderdiefstal. San-Ho Correweyn werd zelf ook geadopteerd en stelt ook in België zo'n adoptiepauze voor. Om de lange wachtlijsten weg te werken, en om ons te bezinnen over hoe het beter kan en moet.

"Niet vijf voor twaalf, maar drie uur in de namiddag"

San-Ho Correwyn werd zelf geadopteerd en schreef mee aan het boek “#HetGevoelGeadopteerd”. “Ik wist dat de onderzoeken rond adoptie bezig waren in Nederland en dat de rapporten kritisch zouden zijn" vertelt hij in 'De Wereld van Sofie'. "Maar wat ik niet wist was dat de overheid zo snel zou reageren met die pauze. Ik ben blij verrast.”

Ook in Vlaanderen werkt een expertenpanel aan een verslag over adoptie. En daar kijkt Correwyn enorm naar uit. "Het is niet vijf voor twaalf, maar drie uur in de namiddag, wat dat betreft. Dat had er al veel langer moeten komen. Maar we zijn blij dat het er is, en hopen dat het objectief en grondig gebeurt. Ik hou wel mijn hart vast wat er boven water komt. Ik hoop dat de verantwoordelijken gaan toegeven dat er van alles is fout gelopen. Een erkenning is al een eerste stap."

"We zijn ook blij dat er geadopteerden betrokken zijn" zegt Correwyn. "We hebben aan de bel moeten trekken om dat te verwezenlijken."

Wezen die geen wezen blijken te zijn

De geschiedenis van adoptie in Nederland en België is ook helemaal niet zo verschillend. “Ook hier is er van alles misgegaan met interlandelijke adopties,” zegt Correwyn. Zo zijn er de situaties van geadopteerde ‘wezen’ uit Congo die helemaal geen wezen blijken te zijn. Daarnaast heb je de situaties in Sri Lanka waar een aantal mensen enkel bezig is met hun economische belangen.

San-Ho Correwyn heeft het zelf erg moeilijk met het gebrek aan informatie. Er is informatie achtergehouden en dossiers zijn verdwenen. "Er zijn veel natuurrampen geweest in Korea volgens mij, want iedereen krijgt hetzelfde verhaal. We voelen ons onterecht behandeld."

Er zijn veel natuurrampen geweest in Korea volgens mij, want iedereen krijgt hetzelfde verhaal. We voelen ons onterecht behandeld.

Correwyn pleit voor het recht op informatie. Gewoon meer te weten komen - ook al kent een geadopteerde zijn exacte herkomst daarmee niet - zou al veel betekenen. "Maar als je dan concreet aan de deur staat van een overheidsdienst of een politiedienst in het land van herkomst, dan krijg je heel dikwijls de deur tegen je neus." 

Adoptiepauze

Hoe zou adoptie dan beter kunnen? Door de publieke opinie bij te sturen, geeft Correwyn aan: “Het idee van een arm kindje een warm nest te geven moet eruit. Dat moet er echt uit."

Op korte termijn pleit hij ook voor een adoptiepauze. "Om de tijd te nemen om hier eens goed over na te denken." Correwyn vindt het ook niet zinvol om nog zoveel nieuwe mensen te laten binnenstromen in het adoptietraject waar de wachttijden al extreem lang zijn.

Het aantal adopties daalt elk jaar, geeft Correwyn ook aan. "In 2019 waren er amper 39 kinderen geadopteerd, zowel binnenlandse als buitenlandse adopties. Daar staan miljoenen euro's tegenover die in België aan adoptie worden besteed. Dat klopt niet meer. Dat is niet meer in verhouding. En dat terwijl geadopteerden al jaren smeken om meer hulp en ondersteuning. Ik denk dus dat we die budgetten beter kunnen besteden."

Ik denk dat we de bugetten beter kunnen besteden.

Correwyn denkt hierbij bijvoorbeeld aan nazorg bij het begin van de adoptie. Maar ook veel veertigers en vijftigers hebben hulp nodig bij de zoektocht naar hun afkomst. "Dus daar is mijn vraag heel concreet: geef ons meer structurele ondersteuning."

Navelstreng

Het boek '#HetGevoelGeadopteerd' van San-Ho en coauteur Pia Dejonckheere heeft een dubbele insteek. 'We willen de drempel voor geadopteerden verlagen om over hun problemen te praten. Maar het is ook een wake-up call aan beleidsmakers en alle betrokkenen in het adoptiesysteem om de kant van de geadopteerde te bekijken en daar in het beleid ook rekening mee te houden." 

Hoe het voelt om geadopteerd te zijn, is uiteraard voor iedereen anders, zegt Correwyn. "Maar er is wel een rode draad, een navelstreng die ons verbindt: iedereen wil op een bepaald moment in zijn leven zijn achtergrond kennen. Niet omdat men niet gelukkig is. Nee, er zijn ook heel veel gelukkige adopties, en ook die mensen zijn met die vraag bezig. Het is iets fundamenteel menselijk. Ik hoop dat mensen die het boek lezen dat eruit halen, en met een andere bril naar adoptie kunnen kijken."

Ik hoop dat mensen die het boek lezen met een andere bril naar adoptie kunnen kijken.

'#HetGevoelGeadopteerd' werd uitgegeven door Garant 

Beluister het gesprek met San-Ho Correwyn in 'De Wereld Van Sofie': 

Bron: langzullenwelezen.be en 'De Wereld van Sofie'

Lees ook: