"Ik smeer mij in, zoek op de oprit naar de zon, zet mijn koptelefoon op en ik ga op reis"

12 april 2020
RADIO1
Nathalie Basteyns is regisseur en rolstoelpatiënte. In 'De toestand is hopeloos maar niet ernstig' vertelt ze over haar reis naar Tenerife die niet doorgaat. En dat dat oké is, omdat ze door haar ziekte goed geworden is in reizen door haar hoofd.

We zouden vandaag op vakantie vertrekken met onze beste vrienden en hun kinderen.
Naar Tenerife.
Een fijn hotel met drie zwembaden speciaal voor de kinderen.
We zouden van hen genieten terwijl ze zouden ronddollen, op speurtocht gaan, haren vlechten en samen tetteren.
De volwassenen zouden uitgebreid ontbijten, rondsloffen, puffen, lui aan het zwembad liggen, aperitieven in de avondzon.
En de volgende dag, alles weer opnieuw. Een week aan een stuk. Precies zoals in GroundHog Day, de geweldige film met de nog geweldigere Bill Murray. Een dag die telkens weer opnieuw begint, zoals onze vakantiedagen. Maar dan zonder veel drama en grumpiness.

Ik ben gek van de geur van kakos van zonnebrandolie,
de warmte van de zon op mijn vel en het zilte van de zee.
Ik probeer het te evenaren, maar dan thuis. Op vakantie in eigen gebouw.
De kinderen dollen rond, zijn overexcited en willen niet in bed… Net als op vakantie, maar dan op ons appartement. In Schaarbeek.

Ik smeer mij in. Zoek op de oprit naar de zon en zet mijn koptelefoon op. Ik ga op reis.
Ik luister naar krekels en waan me in Italië of Griekenland.
Ik luister naar Carla Bruni of Chet Baker, die nemen me weer mee op eerder gemaakte reizen naar Marokko of door de States.

In deze rare tijden reis ik vaak op mijn scherm.
Earth cam en Earthonline!
Zo kom ik op plekken waar ik nog nooit geweest ben en misschien nooit meer zal gaan.
Gezondheidsgewijs zit er lange vlucht voor mijn niet meer in.
Gelukkig heb ik toch wat van de wereld gezien door de documentaires die ik samen met mijn lief maakte.
Nu ontdek ik de nu verlaten stranden van Aruba, de nu verlaten straten van Toronto, de nu verlaten woonwijk Queenstown,
de nu verlaten golven op Hawaï...
Alles is verlaten.
Oh neen toch niet, ik zie een surfboy op een gele Vespa voorbijrazen. De camera zegt Key West.
Een rood vissersbootje vaart Lake Michigan af.
Een adelaar vliegt over de woestenij in Arizona.
Een verloren pelgrim aan de west klaagmuur in Jerusalem.

Ik bedenk er een heel verhaal bij.
Ik hou van fantaseren. Ik kan gewoon alles doen en overal naar toe
Waar ik wil, wanneer. Met wie ik wil.

Door mijn ziekte ben ik heel goed geworden in reizen door mijn hoofd.
Ik moet wel...
Ik luister naar de zee en denk aan Tenerife. Of waar dan ook ter wereld.

Nathalie Basteyns

Radio 1 Select