“Ik wil meer zijn dan een pijnpatiënt. Ik ben Katrien, een mens.”

10 december 2019
Eén op vier mensen in ons land lijdt chronisch pijn. Een van hen is actrice Katrien Meganck. Zij houdt een blog bij over haar pijn, 'Chronos en ik'. Het duurde 10 jaar voor bij haar de juiste diagnose werd gesteld. Katrien stuitte vaak op onbegrip uit haar omgeving, maar ook uit de medische wereld. "Ik krijg geen stem meer, ik ben alleen nog een dossier."

Katrien Meganck heeft verschillende soorten pijn: spierpijnen, gewrichtspijnen, neurologische pijnen, hoofdpijn en spierspasmen. Het begon allemaal ongeveer 17 jaar geleden toen ze met periodes pijn ervaarde. “Ik dacht dat het kwam door te sporten, dus ik maakte me er niet te veel zorgen over.” Maar de pijn werd steeds frequenter en intenser. Ze werd zwakker en haar lichaam stopte stilaan met functioneren.

Toen een regisseur haar op het matje riep omdat ze tijdens repetities steeds op de grond lag, is ze hulp gaan zoeken. “Ik ben naar de huisarts gegaan die een paar testen deed. Hij dacht dat het me gewoon allemaal te veel werd. Ik had net mijn huis verbouwd dus dacht dat het misschien daar aan kon liggen.” Toen ze na een tournee in Berlijn amper nog kon stappen of nadenken, stapte Katrien opnieuw naar een dokter die haar de diagnose burn-out gaf. “Ik voelde me ziek en had pijn, maar ik deed mijn job graag en was helemaal niet overwerkt.”

Ziekte van Lyme

Pas in 2012 testte Katrien positief op de ziekte van Lyme. Ondertussen 10 jaar na ze voor het eerst pijn ervaarde. 10 jaar waarin ze niet de juiste behandeling kreeg. “Was de ziekte meteen ontdekt, dan had ik met een paar antibioticakuren kunnen herstellen.”

Haar leven vandaag de dag is enorm veranderd. Ze kan al 17 jaar niet meer gaan werken en kan maar om de twee dagen enkele uren functioneren. “Ik probeer er het beste van te maken, maar ik kan geen sociale activiteiten meer doen. Mijn leven speelt zich af binnen deze vier muren met heel veel pijn.” Katrien heeft vrienden verloren sinds haar chronische pijn, maar de paar vrienden die er nog zijn houden haar sterk. “Je kan niet mee op het ritme van de snelle wereld, maar wil er zo graag bij horen.”

Onbegrip

Heel vaak stuitten pijnpatiënten op onbegrip. Katrien moest vroeger heel vaak horen dat ‘ze zich niet moest aanstellen’ en dat ‘het allemaal zo erg wel niet zal zijn’. “Als mensen nu met dat soort onzin afkomen, stop ik daar geen energie meer in. Mijn energie is al zo beperkt, ik stop ze liever in de essentie.”

Ook bij dokters stootte Katrien vaak op onbegrip, ze ervaarden niet snel hoe ernstig haar pijn was. Veel dokters lachten haar pijn weg. “Ik had totaal geen ervaring met ziek zijn of pijn hebben, dus je vertrouwt op het oordeel van een dokter. Maar er is nog heel veel onbegrip in de medische wereld.”

"Ik wil meer zijn dan een patiënt"

Katrien startte met haar blog omdat ze chronische pijn bespreekbaar wil maken. “Ik wil nog een paar dingen de wereld insturen voor ik het fysiek niet meer kan.” Pijn is iets dat iedereen kent, maar als het chronisch is, blijkt het toch onbespreekbaar. Als je het moeilijk vindt om met een pijnpatiënt om te gaan, laat het dan aan die persoon weten zodat je het samen kan bespreken.

“Ik wil meer zijn dan een pijnpatiënt. Ik ben Katrien, een mens.” Plots krijgt pijn een stem die losgerukt wordt van de patiënt. “Ik ben patiënt geworden en sindsdien heb ik het gevoel dat ik geen stem meer heb. Het gaat alleen nog over mijn dossier.” Als Katrien zegt dat ze pijn heeft, bestaat die pijn in de medische wereld alleen maar als die door een dokter is vastgesteld. Er wordt niet meer naar haar geluisterd, alleen gekeken in het dossier.

Je kan het verhaal van Katrien volgen op haar blog chronosenik.be.

Beluister het gesprek met Katrien Meganck in 'De Wereld van Sofie':

Lees ook:

Radio 1 Select