Ik, zoogdier

30 mei 2020
Ambo Antos
Open deur: een kind krijgen verandert alles. Je bent plots niet meer verantwoordelijk voor alleen jezelf. Van het ene op het andere moment bekijk je de wereld en het leven vanuit een ander perspectief.

Voor Liam Drew, bioloog en neurowetenschapper, kwam daar nog een besef bij: als wetenschapper bestudeert hij niet enkel biologie, hij is biologie. Hij, zijn dochter en zijn vrouw, zijn zoogdieren. Hij heeft er een boek over geschreven: Ik, zoogdier.

Ik, zoogdier is een overweldigend boek, waarin niet alleen de vele eigenaardigheden van zoogdieren worden beschreven, maar waarin het ook gaat over hoe moeizaam de kennis over onze eigen diersoort bij elkaar gepuzzeld werd. 

Drew schrijft geestig. Hij begint en eindigt zijn boek met een incident dat vrijwel elke man herkent: elke jongen weet hoe het voelt als een hard getrapte voetbal je treft op de meest gevoelige plek van je lichaam. Je plooit dubbel, je snakt naar lucht, de pijn trekt van je ballen naar je nieren en over je ruggengraat naar heel je lijf. Je stort neer en je probeert je tranen te verbergen.

Die balzak, heren, waarin de mannelijke geslachtsorganen buiten het lichaam hangen te bengelen, onbeschermd voor hard getrapte voetballen, is een van de vele zoogdiereigenaardigheden. 

Liam Drew is de jongen die de bal trapte dankbaar. Het was de vermoedelijke oorzaak van zijn verminderde vruchtbaarheid. Daardoor duurde het erg lang voor hij vader werd. Hij had er jaren biologiestudie op zitten toen eindelijk Isabella werd geboren. Met dat late vaderschap kwam het diepe inzicht: ik ben een zoogdier. 

Zonder die voetbal was dit boek er nooit gekomen. Hans Van Dyck, zelf een zoogdier dat biologie heeft gestudeerd, heeft het voor ons gelezen. 

Beluister het volledige gesprek hier:

Radio 1 Select