Ilse heeft een tattoo die van levensbelang is: "Die 4 stipjes horen bij wat ik doorgemaakt heb"

2 maart 2020
©Radio 1
Tattoos bestaan in alle vormen, kleuren en maten. De naam van je kind, een bloem zoals er altijd één in de tuin van je grootvader groeide… Maar er zijn ook andere tattoos. Tattoos die voor sommige mensen van levensbelang zijn. Ilse Pipeleers is psychologe, schepen van vrije tijd voor open VLD in Diepenbeek en getuigt in ‘De Wereld van Sofie’.

Ilse Pipeleers heeft 4 stipjes getatoeëerd staan op haar lichaam. De stipjes staan waar vroeger haar rechterborst stond. “In 2015 heb ik de diagnose van borstkanker gekregen. 1 juli 2015 om precies te zijn. Het moest een mooie vakantie worden, maar het werd absoluut een heel ander verhaal."

Het ging om een tumor van 8 centimeter. “Er moest meteen actie ondernomen worden”, vertelt Ilse. “Ik heb het hele traject doorlopen: eerst chemo, daarna amputatie en de volgende stap was bestraling. En het is voor die bestralingen dat ze die 4 stipjes geplaatst hebben.” 

Markeringspunten

Ze zetten die stipjes op de plekken waar achteraf de machine voor de bestraling geplaatst moet worden. Het zijn dus markeringspunten. “De bestralingen moeten heel precies en nauwkeurig gebeuren, omdat het heel lang duurt om die machine in te stellen en ze natuurlijk elke dag heel veel mensen moeten bestralen.”

De bestralingen vernietigen de tumoren, maar ook de goeie cellen. “Dat willen ze natuurlijk vermijden. Vandaar die manier van werken.”

Ilse kreeg vooraf voldoende uitleg over wat er ging gebeuren. “Je krijgt een contrastvloeistof ingespoten en daarna ga je onder een scanner. Dan wordt precies gekeken waar de tumor zit en waar de bestralingen moeten gebeuren. Het is heel old-school. Ze prikken met een naald en wrijven Chinese inkt in de wonde. En dan heb je 4 mini-tatoeages.”.

Die 4 stipjes horen bij wie ik ben en wat ik doorgemaakt heb

Nu gaat het goed met Ilse. De kanker is weg, maar die 4 stipjes zijn er nog. “Ze maken deel uit van wie ik ben. Ze horen bij de behandeling en ze maakten deel uit van het proces. Het hoort bij mij, net als mijn littekens van de reconstructie die ik ondergaan heb.”

Het is voor Ilse ook een reminder. “Het is stilstaan bij hoe snel het allemaal kan veranderen en het belang van het hier en nu. Genieten van alles wat op je pad komt. Het hoort bij mij , bij wie ik ben en wat ik doorgemaakt heb.”

Meer tattoos

Ilse heeft nog meer tatoeages op haar lichaam staan. Die had ze al voor de behandeling. “Ik heb altijd graag tatoeages willen laten zetten. Vanaf mijn 18de al. Maar ik heb tot mijn 38ste gewacht en er heel lang over nagedacht.”

Ze heeft er heel wat ondertussen, waaronder een koffietas op haar hand. Die verwijst naar de koffiebar die ze had. Een maand voor de zaak opende kreeg ze haar diagnose. “Dat is een heel helse periode geweest. Dat was 3 jaar waarin we toch onze droom hebben doorgezet, maar waarin ik mijn behandeling tussendoor heb gedaan.” Na 3 jaar moest de koffiebar sluiten. “Het was gewoon lichamelijk te zwaar om verder te doen. En dan hebben we jammer genoeg afscheid moeten nemen.”

Na haar behandeling liet Ilse een tijger zetten op haar linkerbovenbeen. “Als teken van overwinning en van kracht. Omdat ik ervan overtuigd ben dat mensen veel sterker zijn dan ze denken en dat we moeten geloven in ons eigen kunnen. We gaan allemaal door moeilijke periodes en de tijger is voor mij een reminder als het even moeilijk gaat.”

Beluister hier de getuigenis in 'De Wereld van Sofie': 

Lees ook:

Radio 1 Select