Islam voor politiek incorrecten

5 januari 2019
Wie het waagt een boek te schrijven over de Islam, veroordeelt zichzelf tot heibel. Over de Islam wordt enkel in zwart-wit gedacht. Als hij streng is over zijn onderwerp zal de auteur islamofoob worden genoemd; als hij mild is, noemen ze hem een dhimmi. Dhimmis zijn niet-moslims die een stukje van hun tong bijten om te vermijden moslims te beledigen, en op die manier de islamisering zijn gang laten gaan.

Khaled Diab is ex-moslim. Hij groeide op in Cairo en Londen en is getrouwd met een Belgische. Hij heeft twee nationaliteiten: de Egyptische en de Belgische. Hij is als moslim geboren en opgevoed, maar is zijn geloof kwijtgeraakt. Na een proces van jaren noemt hij zichzelf atheïst. Dat doe je niet lichtvaardig, in sommige Islamitische landen wordt afvalligheid met de dood bestraft. Khaled Diab heeft het geluk dat zijn atheïsme in zijn familie en vriendenkring wordt geaccepteerd. 

Met die achtergrond is Khaled Diab goed geplaats om over de Islam te schrijven. Hij kent de moslimcultuur van binnenuit, maar kan ook afstand nemen. In Islam for the political incorrect is hij mild waar dat kan en streng waar het moet. Hij beschrijft de Islam als een bouwwerk met vele kamers en probeert nuance toe te voegen aan het debat. Doorgaans wordt de cultuur waarin hij is geworteld besproken in algemene termen die geen recht doen aan de veelkantige realiteit.

Maar Khaled Diab verbloemt niets. Hij ergert zich evengoed aan Islamisten die de Koran de reputatie bezorgen een boek van het zwaard te zijn en van het bloed en van vrouwvijandigheid. Die negatieve kanten van de religie zijn een realiteit. De vraag is of ze noodzakelijk verbonden zijn met de Koran.

Khaled Diab zit zaterdag aan de Interne Keukentafel.

 

Radio 1 Select