Itzhak Perlman

25 januari 2020
"Je hebt een talent, gebruik het. Want een tennisser ga je nooit worden", zeiden zijn ouders. Dus werd Itzhak Perlman violist, ondanks de krukken waarmee hij zich moet behelpen omdat hij aan polio verlamde benen heeft overgehouden. Of misschien wel dankzij die polio: meer alledaagse carrièremogelijkheden leken uitgesloten voor de jonge Itzhak Perlman.

Heb ik hierboven geschreven dat Itzhak Perlman violist werd? Mijn excuus, dat is nogal slapjes uitgedrukt. Itzhak Perlman is uitgegroeid tot een meester van de viool, hij hoort bij de allergrootsten. Allez kom, hij is dé allergrootste levende violist. Vijftien Grammy- en vier Emmy-awards. Niet dat musiceren een sport is, maar zoveel prijzen en medailles, het is indrukwekkend.

Itzhak Perlman voor zijn trofeeënkast (Still uit de docu Itzhak)

Tot voor kort was Itzhak Perlman voor ons een abstract begrip, een naam die we af en toe hoorden vallen op Klara, en daarna volgde steevast virtuoze vioolmuziek.

Maar ondertussen hebben we Itzhak bekeken, een prachtige documentaire die Alison Chernick over Perlman heeft gemaakt. Nu we dat portret hebben gezien, is Itzhak Perlman een mens geworden. 

Een heerlijke man. Behalve een virtuoos op zijn instrument ook een warme mens. Zijn passie voor baseball, zijn warme, joodse familie, zijn generositeit als leraar, zijn humor (Wat hoort u het liefst, meneer Perlman? Het sissende geluid van uitjes die sudderen in een pan), zijn strijd voor gelijke kansen voor mensen met een beperking; en wat een spelplezier als hij de viool vastneemt.

(tekst loopt door onder de trailer)

Nicolas Dupont heeft voor ons Itzhak bekeken. Hij is een collega van Perlman. Wij zijn viool-leken, wij komen niet verder dan oh, dat is mooi. Nicolas Dupont is veel beter geplaatst om uit te leggen wat Itzhak Perlman maakt tot wat hij is: de allergrootste.

U kan de documentaire "Itzhak" hier bekijken.

 

Beluister het volledige gesprek :