Jarenlange zelfisolatie: Petro en Nadia bleven als enige achter in Zvizdal

18 april 2020
Berlin Berlin
Een paar jaar geleden vertelde theatermaker Yves Degryse in 'Interne Keuken' een verhaal over Zvizdal, een dorp dichtbij Tsjernobyl. Hij reisde jaar na jaar naar de omgeving om een portret te maken van een stokoud koppel, Petro en Nadia. Zij bleven tegen alle adviezen in als enige wonen in de verboden zone. Het gesprek is verrassend actueel, want naast de voor de hand liggende onderwerpen als gezondheid, of radioactiviteit komt ook zelfisolatie aan bod. Relevant, denken we dan.

Zvizdal is een dorp in de verboden zone van Tsjernobyl waar Petro en Nadia al jaren alleen en volledig afgesloten van de buitenwereld wonen. Ze weigerden te vertrekken toen iedereen de omgeving verliet na de ramp in Tsjernobyl in 1986. Het stokoud koppel leeft sindsdien in volledige afzondering.

Waarom zou iemand in zo’n gebied willen blijven? “Het probleem is dat de mensen zich niet bepaald onveilig voelen omdat het gevaar voor de gezondheid niet zichtbaar is”, vertelde Yves Degryse in Interne Keuken.

Ze hebben geen sociaal systeem meer

“We bleven telkens maximum drie dagen bij hen. Na twee en een halve dag zeiden ze meestal dat we wel weg mochten gaan. Een keer kwamen we aan tijdens de winter, op een zeer koude dag, en toen waren we zelfs maar enkele minuten welkom, omdat het te koud was en ze gewoon binnen wilden zitten. Iets aanbieden om te eten of drinken of vragen hoe het met ons was, was niet belangrijk. Overleven en warmte was dat wel. Ze hebben geen sociaal systeem of een logica meer die erin gebakken zit”, gaat Degryse verder.

Het huis van Petro en Nadia binnengaan was geen optie. “Ze zijn super vriendelijk, bieden ons altijd slaapplekken aan in het hok ernaast, maar we mogen niet in het huis komen, dat is hun terrein”.

Petro zou wel af en toe graag eens spreken met iemand

Van het koppel vermeldt Petro het meest dat hij graag af en toe eens zou willen spreken met iemand. “Als wij daar aankomen merk je dat ook meteen. We hebben altijd vodka mee en dingen om te eten. Hij schuifelt dan af en toe langzaam naar onze slaapplek en vraagt dan zachtjes over er nog vodka is. Dat is een heel belangrijk ritueel voor hem.”

Tijd bestaat niet meer

Voor Petro bestaat het begrip ‘tijd’ niet meer. “Hij weet niet welke dag het is. Het enige wat voor hem nog bestaat zijn momenten. Het moment dat de eerste sneeuw valt of het moment dat hij de insecten op de planten moet dood drukken met zijn vingers. Maar het begrip tijd zegt hem niets meer”.

Ondertussen moeten Petro en Nadya 93 zijn, als ze nog leven.

Herbeluister het volledige gesprek met Yves Degryse:

Meer op https://berlinberlin.be/nl/project/zvizdal/

Lees ook:

Lijst van artikels

Radio 1 Select