“Je merkt pas dat er iets scheelt als je in een bepaald keurslijf moet passen”

27 april 2019
Chris Packham, een bekende Britse televisiepresentator, heeft een documentaire gemaakt over zichzelf. Want hij had een geheim en dat geheim was autisme, meerbepaald asperger. Muzikant Jan Swerts valt ook binnen het autismespectrum en herkent zichzelf in het verhaal van Packham.

Packham was de 40 voorbij toen hij van zijn psychiater te horen kreeg dat zijn hersenen afwijkend functioneren.

Plots werd voor hem duidelijk waarom er zoveel misliep in zijn leven: hoe het kwam dat ze hem op school pestten tot hij er suïcidaal van werd, hoe het kwam dat hij zich monomaan op zijn interesse voor dieren kon werpen, dat hij emoties van mensen niet begrijpt en dat hij over zijn eigen emoties niet kan spreken, dat hij geen empathie voelt, dat hij alleen wil zijn en dat de wereld zo vreselijk ingewikkeld en vermoeiend kan zijn.

Maar, volgens Chris Packham, hebben zijn afwijkende hersenen hem gemaakt wie hij is. “Ik maak televisie dankzij mijn autisme, niet ondanks”, zegt hij. En daar kan muzikant Jan Swerts zich in vinden.

Jan weet pas sinds 2014 dat hij ook binnen het autismespectrum valt. Hij zat aan de Interne Keukentafel tussen de ‘neurotypicals’, of iedereen met een 'doorsnee' neurologische en psychologische ontwikkeling van de hersenen.
“Ik ben opgegroeid in een rustige omgeving, tussen de velden, afgescheiden van de rest van de wereld. Dat was een prikkelarme omgeving, ik kon me wegsteken”, vertelt Swerts.

“Je merkt pas dat er iets scheelt als je in een bepaald keurslijf moet passen”, gaat hij verder. “Dat kan op school, in de jeugdbeweging, of bij je familie zijn. Als er daar iets gebeurt waarbij je voelt, dat past voor mij niet, en dat is een paar keer wel zo geweest, dan krijg je het gevoel dat je er niet bijhoort”.

De oplossing? Imiteren. “De manier om te overleven als autist is goed kijken naar je omgeving en imiteren want zelf situaties analyseren verloopt moeilijk.”, vertelt Swerts. “Dat zorgt er ook voor dat sociale contacten heel vaak vermoeiend zijn en als tijdverlies aanvoelen’.

Beluister het volledige gesprek met Jan Swerts:

Lees ook: