"Je moet met jezelf en je kinderen kunnen lachen"

10 mei 2016
Kat Steppe
Eén dag in het jaar, in mei of augustus, zetten we alle moeders in de bloemen. Ook Kat Steppe, regisseur van een Kwestie van Geluk, is er daar één van. Zij brak in De bende van Annemie een lans voor alle moeders die niet perfect zijn.

Alles voor de eerste keer

Elke vrouw die voor de eerste keer moeder wordt, weet hoe moeilijk het is om alles voor de eerste keer te doen. Hoe zetten we dat bedje nu juist ineen? Of hoe plaats je een Maxi-Cosi het best in een auto? Ook Kat Steppe kan daarover meespreken:

Ik wil van de kans gebruik maken om aan moeders te zeggen dat het geen kwaad kan om zich tegenover elkaar uit te laten over de flaters die we allemaal wel eens begaan.

"Mijn beste vriendinnen zijn diegenen waar ik mee kan delen dat mijn zoon wellicht wat laat heeft leren stappen, omdat ik niet doorhad dat zijn schoenen te klein werden.”

Humor is belangrijk

Door van andere moeders te horen te krijgen dat ze ook wel eens een flater begaan, kan je je eigen fouten beter plaatsen, zegt Steppe: "Als ik van een vriendin hoor dat zij dit en dat heeft uitgevreten, is het voor mij ook makkelijker om te zeggen: luister, toen mijn zoon drie weken oud was, was hij uit zijn eerste kledingmaat gegroeid, wat ik niet doorhad. Het gevolg was dat ik hem hetzelfde nachthemdje bleef aandoen. Na drie weken lag hij 's morgens steeds met zijn armpjes naar boven. Uit blijdschap mij te zien, dacht ik.

Maar in werkelijkheid bleek het zijn volgeplaste pamper te zijn, die de weinig overgebleven ruimte in zijn hemdje opeiste en zo zijn armpjes naar boven duwde...

"Dan is het belangrijk om daar de humor van in te zien en je niet eindeloos schuldig te voelen, al heb ik daar wel een enorm groot talent voor."

Eigenlijk klooien we maar wat aan

Als je zulke flaters begaat, is het normaal dat je je schuldig voelt. Maar eigenlijk is het niet meer dan normaal dat niet alles van een leien dakje loopt

Er bestaat geen opleiding om mama te worden en eigenlijk klooit iedereen in het begin maar wat aan. Dat moeten we durven toegeven.