“Je staat daar dan wel vier uur te wachten, maar je ziet ook mooie dingen gebeuren”

16 november 2017
Ruth Roets
Geen Ruth Roets vanochtend in “De Ochtend”. Ze stond maar liefst vier uur in de file. Maar ze relativeert het allemaal, in “Hautekiet”. En er was ook dat mooie gevoel van verbondenheid.

Misschien eerst dit: vier uur in de file staan is sowieso geen pretje. 't Is koud, 't is donker, er is weinig informatie en onvermijdelijk komt het moment dat je naar het toilet moet.

Mensen moeten naar hun werk, mensen moeten naar klanten. Ik heb ook heel veel mensen gesproken die naar de luchthaven moesten.

Er zijn al files geweest van een kwartier waar ik mijn stuur aan het opeten was, maar vandaag was toch een beetje een andere file.

Je staat daar dan wel vier uur te wachten, maar je ziet ook mooie dingen gebeuren: mensen die met elkaar beginnen te spreken. Iemand bood me een broek aan want het was koud en ik heb een korte rok aan. Ik heb iemand mijn telefoon gegeven om naar zijn werk te bellen

Een aantal mensen zeiden me ook: “Ik ben vandaag een beetje later vertrokken.”

En er was die ene vaststelling : “Als we vandaag later vertrokken waren dan hadden we geluk want we stonden 'maar' in de file.”

We zijn er nog, die mensen die in de file stonden! En misschien moeten we ook daaraan denken?