Jommeke: schaamteloze stereotypering of kind van zijn tijd?

16 juni 2020
In ‘De Njam-Njambloem’ (1977) worden Jommeke en Filiberke gevangen genomen door Afrikaanse inboorlingen in het oerwoud. De vrouwen van de stam lopen halfnaakt en hebben dikke lippen, de jongens hebben een botje door het neusbeen. Heeft Jef Nys zich schuldig gemaakt aan stereotypering? Sarina Ahmad-Nys verdedigt haar grootvader.

“Ik heb er toen nooit iets verkeerd of kwetsend in gezien. In die tijd was het gewoon spannend, we hadden dat nog nooit gezien" verdedigt Sarina Ahmad-Nys​, zelf kind van een Indische vader, haar grootvader. "Maar dat neemt niet weg dat we vandaag zo’n verhaal niet meer zouden maken.”

(lees verder onder de albumcover)

De njam-njambloem

In het laatste Jommeke-album 'Speelgoed overboord' zien we Sinterklaas met roetpieten over de daken lopen bijvoorbeeld. “We passen ons aan aan de gewoontes van onze tijd. Dat is gewoon gezond verstand. Je wil een kind vriendschap, warmte en liefde bijbrengen. Dat is het belangrijkste. We doen niets dat kan kwetsen.”

"Mijn grootvader was gefascineerd door andere culturen"

Jef Nys is al wel vaker impliciet racisme verweten, maar dat spreekt zijn kleindochter met klem tegen:

“Mijn grootvader is altijd een heel open en menslievende man geweest. Hij was gefascineerd door andere culturen. Anders zou hij ze niet in zijn verhalen betrokken hebben. In zijn testament staat het trouwens letterlijk: geen racisme, geen politiek, geen godsdienst.”

Beluister het gesprek met Sarina Ahmad-Nys in 'De Wereld van Sofie':

Lees ook: