José De Cauwer: “Je moet altijd verder in het leven. Ook als er iets ergs gebeurt”

5 april 2020
Vandaag had de hoogdag van de koers moeten zijn, maar daar heeft het coronavirus anders over beslist. Geen ronde van vlaanderen dus, maar wel een mogelijkheid om José de Cauwer uit de nodigen in de studio.

De wielercommentator die bekend staat om zijn eerlijke uitspraken was net voor de start van de virtuele Ronde te gast bij Touché. “Veel renners hebben schoenmaat 56 om hun lange tenen in te verstoppen”, reageert de Cauwer. “Je moet opletten met alles wat je zegt”. 

Familieleven

José had het niet alleen over zijn carrière in de wielerwereld, maar ook zijn familieleven kwam aan bod.

De apejaren van zijn dochter bijvoorbeeld. Ze ging er vandoor met een punker, maar het bleek later de braafste punker op aarde te zijn. “Toen Debbie met een punker naar huis kwam zakte mijn wereld in. Maar op het eerste familiefeest waar ze hem meenam begon hij met accordeon te spelen en het ijs was gebroken. Mijn dochter is trouwens volledig mee met de trend, ze heeft nu groen haar”.

Moeilijke periode

Moeilijke periodes kwamen eveneens aan bod. Debbie overwon borstkanker op een jonge leeftijd. “Als je met zoiets geconfronteerd wordt ga je minder belang hechten aan geld of andere zaken en toch iets meer je eigen leven leiden en genieten van wat je wel hebt. Maar je blijft rekening houden met wat nog zal komen, ook al is het voorbij”, aldus José.

Als je met zoiets geconfronteerd wordt ga je minder belang hechten aan geld en meer genieten van wat je wel hebt

Ook de moeder van Debbie kreeg lymfeklierkanker toen ze 31 was. Debbie was 9 toen ze stierf, en José stond er alleen voor. “We hebben alles geprobeerd, bestralingen, chemokuren, tot het uiteindelijk niet gelukt is”.

Ik herinner me het moment dat ik uit het ziekenhuis stapte nadat mijn vrouw overleden was nog heel goed

Het was surreëel om haar op zo’n jonge leeftijd plots te verliezen. “Ik herinner me het moment dat ik uit het ziekenhuis stapte nadat mijn vrouw overleden was nog heel goed. Ik had daar een hele week gezeten, het was een mooie dag, een zaterdagmorgen. Even later reed ik op de autostrade, aan 80 per uur op een middenvak, want ik was er niet goed bij met mijn hoofd. Plots komt er iemand voorbij rijden en begon die kwaad te claxonneren en ik dacht bij mezelf. Kijk vooruit, en ga verder”.

Vooruit is de weg, er is niets aan te doen

“Je moet altijd verder. Ook als er iets ergs gebeurt. Vooruit is de weg”, vertelt hij. “Daarin lijk ik wel op mijn vader. Toen mijn zus stierf zei hij ook ‘Vooruit is de weg, er is niets aan te doen’. Dat is misschien heel simpel uitgedrukt, maar uiteindelijk komt het altijd daarop neer.

De koers kan je uiteindelijk wel vergelijken met het leven

Ergens is de koers vergelijkbaar met het leven. Je kan vallen, maar de koers gaat door. In het leven is dat niet anders. Het is een verhaal van lossen, aanklampen, overleven, boven jezelf uitstijgen en omgaan met je eigen pijn.

Beluister de volledige uitzending in twee delen:

Lees ook:

Radio 1 Select