Josephine Rombouts werkte 5 jaar als housekeeper in een Schots kasteel

15 december 2018
Pixabay
Een aantal jaar geleden ontvluchtte Josephine Rombouts met haar man en kinderen Nederland. Ze begonnen een nieuw leven in Schotland en Josephine vond er onverwacht een job als housekeeper in een kasteel. Uiteindelijk heeft ze daar vijf jaar gewerkt. 'Downton Abbey' of 'Pride and prejudice', maar dan in het echt dus. Over haar jaren als housekeeper heeft Josephine het boek 'Cliffrock Castle' geschreven. Ze woont nu opnieuw in Nederland en vertelt haar verhaal in "Interne Keuken".

Change of plans

"Mijn gezin en ik hadden ons eigenlijk ingekocht bij een vrouw die eigenaar was van een wandelaarshostel in Schotland. Maar zes weken na onze aankomst daar overleed die vrouw plots. Daardoor kwamen we in een soort van wild-west-situatie terecht. Uiteindelijk verloren we ons huis, ons spaargeld en ons plan. Maar op een bepaald moment zei de plaatselijke huisarts ons dat er in het dorp een kasteel leegstond en dat ze er een housekeeper zochten", vertelt de Nederlandse Josephine Rombouts. Dat kasteel werd bewoond door zeer rijke Londense mensen.

Josephine klopte aan bij het kasteel en werd er aangenomen als housekeeper. Opmerkelijk, want met het onderhouden van een kasteel had ze nochtans geen ervaring, evenmin met de omgang met de Britse upper class. Over zaken zoals werkuren, verloning of vakantiedagen kwam ze tijdens het sollicitatiegesprek zelf dan weer helemaal niets te weten. 

You are not meant to speak unless spoken to

Plebs

"Ik was een buitenlander in het Verenigd Koninkrijk, woonde in een cottage bij de gewone mensen in het dorp maar ging iedere dag werken in het kasteel." Josephine begon er met het lappen van de kasteelramen maar gaandeweg groeide haar job uit tot veel meer dan schoonmaken. 

Toch behoorde Josephine tot het plebs, althans in de ogen van de adellijke kasteelbewoners. Twee van de gouden regels die ze er dan ook meekreeg, zijn: 'Servants are not meant to speak unless spoken to' en 'Keep the proper distance'. Want als bediende moet je jezelf scarce - onzichtbaar - maken, kreeg ze te horen. Er werd van haar verwacht dat ze haar werk in stilte deed en zich aan de etiquette hield. Ook wanneer één van de kasteelhonden in huis poepte...

Ik vond het interessant om te zien wat er gebeurt als je het toneelstuk wél meespeelt

Toneelstukje

"Ik belandde op een plaats waar mensen helemaal anders met elkaar omgaan. Het zou heel Nederlands geweest zijn om te zeggen: 'ik blijf wie ik ben'." Dus dat deed Josephine ook niet. Ze vond het daarentegen interessanter om te zien wat er gebeurde als ze het hele toneelstuk wél meespeelde. "Als iemand een spel heel goed speelt, krijgt het toch een zekere aantrekkingskracht. De manier van doen in het kasteel beschouwde ik helemaal niet als vervelend of onlogisch. Het lag mij eigenlijk wel goed om een 'proper distance' te bewaren tegenover de kasteelbewoners. Ik wilde gewoon m'n werk doen en beschouwde mezelf dus niet als een vriendin of familielid", aldus Josephine.

Lees ook

Radio 1 Select