"Kanker is voor een groot stuk toeval, en dat vergeten de media soms"

14 januari 2016
"Kanker is voor een groot stuk toeval", zegt An Lievrouw . En dat vergeten de media af en toe. Want daar verschijnen vooral veel berichten over wat je wel of niet moet doen om geen kanker te krijgen. En dat zorgt vaak voor een schuldgevoel bij de kankerpatiënt zelf: "Had ik maar..."

Die mediaberichten werken voor een stuk nefast. Want vaak zijn de berichten tegenstrijdig of niet betrouwbaar. En als je je toch erg gezond hebt geleefd, kan je nog gewoon pech hebben. "Kanker is voor een groot stuk ook toeval. En dat wordt door al die berichten soms vergeten.", aldus oncologisch psychologe An Lievrouw.

Bovendien zijn er ook veel dubbelzinnige berichten over de psychische component van kanker. Dat je niet pessimistisch mag zijn, dat je moet vechten, want anders zal je niet genezen. "Ik vind dat dubbel, want waar moet je tegen vechten? Kanker is een onzichtbare vijand."

Je hoort nergens zoveel oorlogstaal als in een ziekenhuis.

 

Patiënten krijgen vaak een schuldgevoel door alle mediaberichten. "Had ik maar dit gedaan, had ik maar dat gedaan." Aan de arts in eerste instantie om dat te relativeren. Maar, zo zegt Lievrouw, aan de andere kant mag het schuldgevoel ook weer niet worden 'platgerelativeerd'. Want het heeft een functie. 

Het hele proces is immers vrij passief voor de patiënt: je voelt je misschien niet zo goed, je gaat naar een dokter, en plots krijg je die diagnose. Vanaf dan worden er ontzettend veel beslissingen boven je hoofd genomen en kan je alles alleen maar ondergaan, en hopen dat je erdoor geraakt. Het is een soort onmacht die over je heen komt.

"Een schuldgevoel zorgt op zo'n moment dan wel dat je er actie aan vastkoppelt, dat je dingen anders gaat aanpakken. En dat geeft een bepaalde houvast. Maar het blijft heel dubbel.", besluit Lievrouw.