Klank

9 december 2017
We gaan praten over muziek. Wat op zich een beetje onnozel is want over muziek praten kan nooit in de buurt komen van the real thing: naar muziek luisteren. Het beroemde citaat van ik weet niet precies wie dringt zich op: praten over muziek is als dansen over architectuur. Er wordt over geredetwist of dat woorden zijn van Elvis Costello of van Frank Zappa, maar dat geheel terzijde.

Tomas Serrien is zich van het probleem zeer bewust. Naar muziek moet je eerst en vooral luisteren. Dat is wat hij in Klank probeert te doen, zéér goed luisteren. En vervolgens probeert hij zo precies mogelijk onder woorden te brengen wat er met hem gebeurt. Je zou hem een muziekfilosoof kunnen noemen. Dat is hij dan ook, Klank is gebaseerd op zijn masterproef.

Een van de onderwerpen in het boek is het onderscheid tussen lawaai en muziek. De grens daartussen blijkt moeilijk te trekken. Dit is lawaai van John Lennon:

En dit is een composie van Yoko Ono:

Twee keer geluid, twee keer trilde de lucht. Niemand zal bij het geluid van John Lennon ontkennen dat het over muziek gaat. Maar hoe zit dat met de Yoko Onocompositie. Lawaai? En heeft u daar argumenten voor?

Straks zoeken we het uit in Interne Keuken.