“Kunnen meisjes ook fappen?"

24 maart 2017
De ontbijttafel is een uitstekende plek voor kinderen om vragen te stellen aan hun ouders. Zo ook bij Jozefien Daelemans, hoofdredactrice van Charlie Magazine.
Jozenfien Daelemens ©Camille Rumping

“Kunnen meisjes ook fappen?”, vraagt mijn tienjarige zoon. We zitten aan de ontbijttafel. Het is 8 uur ‘s ochtends maar ik ben meteen wakker.

“Dat hangt ervan af,” zeg ik ogenschijnlijk heel normaal. “Wat is fappen?” Uit de uitleg van mijn zoon (“heel hard en snel aan je piemel trekken tot er iets uitkomt”) maak ik op dat hij het over masturberen heeft.

Mijn man en ik kijken elkaar aan. We wisten dat dit moment eraan zat te komen, maar zo aan de ontbijttafel op een banale dinsdag worden we er toch een beetje door verrast. Maar we houden allebei een pokerface.

“Ja, dan kunnen meisjes ook fappen,” zeg ik. “Maar dat gaat net een beetje anders.”

“Ik weet het al!”, zegt mijn zoon trots. “Dan gaan ze een dildo in hun vagina steken.” Hij beweegt zijn kleine knuistje driftig op en neer.

Nu moet ik ingrijpen. Ik neem er pen en papier bij, teken een vulva en benoem rustig alle onderdelen. Hij luistert met een bezorgde blik in zijn ogen. Ik teken een grote pijl naar de clitoris en leg hem uit dat dit het gevoeligste deel is bij meisjes. Mijn cadeau voor zijn toekomstige vriendinnetjes, denk ik blij.

Daar heb je het: mijn zoon is officieel zijn kinderlijke onschuld verloren.
Jozefien Daelemans

Ik vraag hem van wie hij al die stoere verhalen heeft. Van een van de oudere jongens op school, zo blijkt. Op de speelplaats wisselen ze Grote Verhalen uit over porno, pijpen en tampons. Hij vertelt het met een mix van trots en afschuw. Onze jongste zoon heeft intussen de tafel verlaten want die vindt het allemaal ‘vies’.

Daar heb je het: mijn zoon is officieel zijn kinderlijke onschuld verloren. Ik denk aan alle moeilijke dingen die hij nog moet leren, hoe onzeker hij zich zal voelen en hoe hij dit zal proberen te verbergen. Het breekt mijn hart een beetje.

Ik herinner me de stoere verhalen die de oudere meisjes elke maandagochtend op de speelplaats kwamen vertellen over wat hun vriendjes allemaal hadden gedaan met hen in het weekend. Bij de helft van de dingen kon ik me niks voorstellen, maar ik was danig onder de indruk. Het klonk een beetje eng, dus deden waarschijnlijk enkel de coole meisjes dat. Later zou ik erachter komen dat er niks cool is aan stuntelige tieners die na een fuif in je broek zitten, maar dat het vooral erg pijnlijk en ongemakkelijk is.

Deze man durfde de dingen te benoemen zonder ze te benoemen. Wat een held.

Het hielp natuurlijk niet dat ik op school seksuele voorlichting kreeg van Pater Versteylen, over ‘het onderste mondje’ en de ‘diepste draai’. Ik herinner me nog goed de bewonderende blik van mijn leerkrachten toen Pater Versteylen de zaal vol zenuwachtige pubers toesprak. Deze man durfde de dingen te benoemen zonder ze te benoemen. Wat een held.

Daar was ik vet mee. Hoe dat ‘jubelen’ (Versteylen-taal voor klaarkomen) dan werkelijk in zijn werk ging, moest ik door schade en schande zelf uitvogelen. Lang heb ik gedacht dat je als meisje seks gewoon moest ondergaan, dat vooral jongens het leuk vonden, en dat je het hen als meisje moest geven. Ik ben Flair nog altijd dankbaar voor hun ABC van het vrouwelijke orgasme, een artikel dat ik mijn vriendjes ten einde raad achteloos onder de neus schoof.

Ik ben Flair nog altijd dankbaar voor hun ABC van het vrouwelijke orgasme.

“Ik ga seks nooit leuk vinden,” zucht mijn zoon onzeker terwijl hij aan zijn boterham met choco pulkt. “Tuurlijk wel,” zegt zijn vader. “Maar voor alles is een tijd. Het komt wel wanneer je er klaar voor bent.”

Mijn man besluit met het beste advies ooit.

“Het belangrijkste bij seks is dat je het allebei fijn vindt. En als je niet weet wat je moet doen, moet je het gewoon aan het meisje vragen. Zo lang je erover kan praten komt het altijd goed.”

Zo eenvoudig is het. Ik wou dat iemand dit aan mij en mijn toenmalige vriendjes had verteld.

Lijst van artikels