Ga naar hoofdinhoud

Luister Live

Programma's

Select

Podcasts

Alles begint bij luisteren

Radio 1 Sessies

album van de week

classic album van de week

ontbreekwoordenboek

Iggy Pop - Every Loser

album van de week

iggy pop

vr 20 jan. - 10:59

Het nieuwe jaar inzetten met een knal - na de gebeurtenissen in de jongste nieuwjaarsnacht heeft het een bittere nasmaak, maar als je het in het Engels zegt, klaart de hemel op: to start the year with a pop! Iggy Pop namelijk. Al zestig jaar The Godfather of Punk, en toch nog maar toe aan zijn 19e soloplaat.
Iggy Pop - Every loser

Je zou hem vijf frank geven, zoals zijn afgepeigerde lichaam er schots en scheef bij loopt de jongste jaren, maar Opa Punk weet nog verduiveld goed wat rocken is. 'Every loser' bestaat uit 11 meppen van nummers, het ene nog brutaler dan het andere. Een album openen met de zin "Got a dick and two balls, that's more then you all", bij 99% van de mannelijke wereldbevolking zou het volstrekt belachelijk klinken, bij Iggy Pop is het een statement, zoals alleen hij ze kan maken.

Alle nummers zijn mee geschreven en geproducet door Andrew Wotman, geen wereldberoemde naam bij het grote publiek, maar in de rockwereld een begrip. Nu ja, de rockwereld: hij producete eerder albums van Ozzy Osbourne of Pearl Jam, maar net zo goed ook Justin Bieber en Miley Cyrus. Maar vooral: Wotman is zelf ook een straffe muzikant, hij neemt dan ook alle gitaren op 'Every loser' voor zijn rekening. Nee, niet àlle gitaren, in All the way down werd Stone Gossard van Pearl Jam opgetrommeld om de solo te komen doen en in het slotnummer The regency duikt Dave Navarro van Jane's Addiction op.

Het orkest zit trouwens vol Grote Namen. Op drums in bijna alle nummers: Chad Smith van Red Hot Chili Peppers. En als hij daar niet zit, dan is het de betreurde Taylor Hawkins van Foo Fighters. Op bas meestal Duff McKagan van Guns N' Roses, en Josh Klinghoffer, de 5e Pepper, speelt alle toetsen. Maar voor je ons van namedropping beticht: het straffe van de zaak is dat ze allemaal hun stinkende best gedaan hebben om een zo goed mogelijke beurt te maken én dat het hele album als één coherent geheel klinkt, alsof de muzikanten anoniem stonden te spelen. Maar ja, wil wil er nu niet in het backing groepje van Godfather Iggy Pop zitten?

Nog één naam: de hoes is een origineel kunstwerk van de Amerikaan Raymond Pettibon, die maakte eerder al hoezen voor Sonic Youth en Black Flag.

Lees ook:

Blijf op de hoogte

Ontdek de beste podcasttips, beluister het meest recente nieuws en doe mee aan exclusieve acties.

Volg ons op
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Jobs

Privacy

Gebruiksvoorwaarden

Heb je een vraag?

Contact

Wedstrijdreglement

Logo UitInVlaanderenLogo Cim Internet