Lief dagboek

11 september 2019
De Wereld van Sofie wilde het al langer eens hebben over “het dagboek” en toen was daar plots de geknipte aanleiding. De Nederlandse journalist Joost van Putten kreeg enkele jaren geleden een heel bijzonder dagboek in handen geduwd.

Een reisverslag, geschreven door twee geheime geliefden begin 20ste eeuw. Toen hij 2 jaar geleden met pensioen ging, vond hij eindelijk de tijd om zich helemaal aan dat dagboek te gaan wijden. Hij reconstrueerde het boeiende verhaal van Paul Buschmann junior en Alida Alida Sanders in het pas verschenen boek “Als ik moet sterven, ’t liefst hier”. 

Dagboeken geven wel vaker een heel goede inkijk in een bepaald tijdssegment. Het dagboek van de Engelsman Samuel Pepys bijvoorbeeld geeft een wel zeer persoonlijke inkijk in het leven van een 17de-eeuwse Londenaar. Hoe groot is de waarde van een dagboek voor een historicus? Laat het Engeland van de 17de eeuw nu één van de interessegebieden zijn van prof geschiedenis Johan Verberckmoes (KULeuven).

Midden augustus stuurde Wim Oosterlinck deze tweet: “Begonnen in de dagboeken van Anne Frank. Waarom heb ik dit nooit eerder gelezen? Hier: Anne en haar familie gaan voor de eerste keer het Achterhuis binnen… “ vergezeld van een foto van een pagina uit het boek. Of hoe het nooit te laat is om het iconische dagboek van Anne Frank te beginnen lezen.

Sommige passages uit dagboeken worden jaren later plots heel bijzonder en heel betekenisvol. Omdat wij meer weten dan de auteur zelf “in tempore non suspecto”. En omdat het allemaal echt gebeurd is. Max Vrijens pluisde enkele dagboeken van grote namen uit. Ernest Hemingway, Harry S. Truman, Kurt Cobain, Virginia Woolf e.a. schreven opmerkelijke, soms zelfs onheilspellende passages in hun dagboeken.

Waarom houdt de ene mens een dagboek bij en heeft de andere daar totaal geen nood aan? En helpt een dagboek echt om “dingen van je af schrijven”? Een gesprek met psycholoog Yvan De Groote.

Ferre Muermans uit Riemst is 17. Hij is dit jaar drie maanden in behandeling geweest voor anorexia. Die hele tijd heeft hij geschreven, een dagboek bijgehouden. En zelfs nu het al wat beter met hem gaat, blijft hij schrijven. Omdat het hemzelf structuur geeft en omdat het lotgenoten kan helpen. Een reportage van Ward Bogaert. Het verhaal van Ferre kan je volgen via zijn website Perfectly Imperfect

Lees ook: