"Ligt het aan mijn boosaardige fantasie, wanneer ik overal een zwaar Antwerps accent meen te horen?"

11 oktober 2016
Luisteraar Marieke De Corte is geen taalnazi, maar ze vindt wel dat de uitspraak van het Nederlands erop achteruitgaat. Het Antwerps lijkt de norm te zijn geworden.

De minuut van Marieke De Corte

Als 73-jarige onbekende Vlaming een minuut spreektijd krijgen, is wel heel bijzonder. Zeker wanneer het gaat over taal en taalfouten.

Na jaren ergernis over "ik noem", "dan/als", "ik zet mij neer", "etc. etc.", leert een mens ermee te leven ... tot een nieuwe ergernis opduikt. Namelijk, de lelijke manier om ons Nederlands uit te spreken.

Ligt het aan mijn boosaardige fantasie, wanneer ik overal een zwaar Antwerps accent meen te horen?

Als volbloed Pajotse moet ik blijven oppassen, zo ook de Oost- en Westvlaming. We hebben kritiek op de 'h' en de 'g', op de 'sk' en lachen met de Limburger.

Maar het ongewoon scherpe van de Antwerpse uitspraak nemen we voor lief en aanvaarden het als de juiste: niemand die opmerkingen maakt over al die BV's, de politicus, het schoolhoofd, de pastoor, de student en de professor. Hebben die mensen nooit over uitspraaklessen gehoord?

Nochtans: ons kleinzoontje van 7 heeft net leren schrijven en kent de uitspraak van de 'a, u, e, i', net als al de lange klanen en de tweeklanken. Zo heeft hij zijn Engelstalige grootvader de 'u' van buk en de 'oe' van boek aangeleerd; de 'ui' van buik en de 'eu' van beuk. Nu weet diezelfde grootvader dat zijn kleinzoon op de beukenlaan woont en niet op de buikenlaan.

Beste mensen, grammaticaal moet taal correct zijn, maar ga niet voorbij aan een mooie en juiste uitspraak.