Lotte Dodion

11 februari 2017
Lotte Dodion
Lotte Dodion kon niet anders dan een gedicht over Syrië schrijven, na het rapport van Amnesty International over de massale executies in de gevangenis van Saydnaya. Ze gebruikte de ghazal, een traditionele dichtvorm in de Arabische en de Perzische literatuur.

Ghazal tegen het vergeten

Europa. Open ogen. Mond vol mensenrechten. Eindeloos
academisch kwartiertje. We leren het nooit. Saydnaya.

Habibi. Roep maar. Blinddoek. Mond vol laatste adem. Sprakeloos
je stem verliezen. Tien tot vijftien minuten. Saydnaya.

Ik mis je. Steeds weer wachttoon. Voicemail. Mond vol tanden. Radeloos
als je maar niet. Zolang je niet. Geen nieuws goed nieuws. Saydnaya.

De kunst van het knopen. Leg een lus om elk kind. Genadeloos
het voorbeeld volgen. Van vader op zoon. Ssssstil nu. Saydnaya.

Ooit hadden wij namen. Onthoud ons. De dertienduizend echo’s
tussen Sweida en Damascus. Tot stof en as. Saydnaya.

Lotte Dodion

Gedicht Lotte Dodion 11-02-17