Luuk Gruwez

28 januari 2017
Luuk Gruwez
Het was een vliegende start deze week voor president Trump. Maar de Bonusdichter van deze week blikt toch nog een keer achterom, naar Michelle Obama. Zij vierde vorige week haar 53ste verjaardag, voor de laatste keer als first lady. Dichter Luuk Gruwez werd er zowaar weemoedig van.
 
REQUIEM VOOR EEN FIRST LADY
 
Nee, dood bent u beslist nog niet, 
Moeder van Amerika, die mij 
alleen al met uw bronzen bambiblik
snel naar een kleenex grijpen doet
 
als ik voor een of ander scherm ben
neergestreken. Nee, dood bent u bijlange
niet. Het blijft een hele eer om u te zijn.
Maar wat zult u bedisselen of voelen, 
 
een late lentedag pakweg zo'n twintig jaar
na nu, tussen riante muren, godweetwaar, 
wanneer u nog eens denkt aan hoe en wat hij was 
in Washington DC, aan al dat toen dat nu
 
niet langer kan? Michelle My Belle, Madonna,
Veeljarige, bewaak zélfs dan de wereld 
van het teloorgegane, verlorene, verlatene
en laat zélfs dan een mensenvel nooit dikker worden
 
dan één nacht ijs waarover niemand durft te gaan.
 
Gedicht Luuk Gruwez