Mark Coenen: "Wintersporten is neurotisch gedrag"

20 februari 2018
Dat de Olympische Spelen volop aan de gang zijn, is ook Mark Coenen niet ontgaan. Al glijdt het concept wintersport als een ingewaxte skilat van hem af. Het eeuwige op- en afgaan, is iets te neurotisch voor hem. Zijn relaas over de Winterspelen en wintersport lees je hieronder en hoor je hierboven.

Als het sneeuwt, is het koud. Ik hou niet van kou. Dat er blijkbaar honderdduizende mensen zijn die kou wél leuk vinden en daar zelfs een sport van hebben gemaakt is hun zaak. Wintersport, heet dat geloof ik. Na 12 uur in de file riching Oostenrijk een hele week in de file aan de skilift. Berg op, berg af. Op en neer, op en neer. Neurotisch gedrag. Open beenbreuken. Levercirrose. Overspel.

Het is niet alleen een sport, maar ook een Olympische sport, blijkbaar. Om de vier jaar gaat er weer een land failliet omdat het zonodig een evenement moet organiseren waar goedkoop nationalisme wordt gecombineerd met excessief misbruik van de moderne geneeskunde. De Noorse skifederatie publiceerde trots de lijst van medicijnen die hun atleten nodig hebben in hun strijd tegen vreselijke ziektes der luchtwegen.

Ex-wielrenner en statutair dopingmisbruiker Rasmussen bond de kat de Ventolin aan. In de ruimbemeten trainingstassen van de Noorse sportfederatie zaten ondemeer 6000 dosissen van de straftse middelen tegen astma. 6000! Waaronder de in Rasmussen’s tijd bij Rabobank al zo populaire Kenacort and Celestone, waarmee men een kreupel paard achterstevoren de Ventoux opkrijgt.

De mantra van de Pierre de Coubertin -deelnemen is belangrijker dan winnen- is vervangen door een nieuwe baseline: 'Innemen is belangrijker dan verliezen'. De mens: ge kunt daar niet aan uit.

Die Hollanders mogen dan alle medailles winnen op de schaatsbaan, de ware helden van de Olympische Winterspelen zijn die van over het water. Dat begon met de vlaggendrager uit Tonga, die na een val in een vat olijfolie geheel naakt de harten stal van velen. Daarna was het de beurt aan het vrouwelijke Nigeriaanse bobsleeteam: drie grappige en potige dames die fleurig afsteken tegen hun bleke, blanke dan wel witte tegenstanders. 

Verder bereikte ons het verhaal van een 17-jarige Amerikaan die na een nachtje Netflix door zijn wekker sliep en toch nog op kousevoeten en met de vingers in de neus een gouden medaille in het snowboarden won. Ik heb het gevoel dat dat ook iets zegt over het niveau van zijn tegenstanders, maar wie ben ik, ik hou niet van kou.

De Mexicaan Madrazo deed mee aan de crosscountry skiwedstrijd. Tot één jaar geleden had hij geen sneeuwvlok, laat staan ski van dichtbij gezien. Toch wist hij zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. Hij kwam 26 minuten na de winnaar van het goud toe. Dat liet hij zich niet aan zijn hart komen: hij greep een Mexicaanse vlag en en overschreed de finishlijn alsof hij de reïncarnatie van Montezuma zelf was.

Daarbij werd hij toegejuicht door deelnemers uit andere landen die zich even belachelijk hadden gemaakt. Ze namen hem op de schouders en dansten een polonaise. Zelden een atleet de zogenaamde topsport zo in de zijk zien nemen. Hij wordt vanaf morgen, op uitdrukkelijk verzoek van Hein Van Haezebrouck, de nieuwe mental coach van Anderlecht.

Lees ook