"Mensen dromen van een eigen b&b of camping omdat ze dit met vakantie en plezier associëren, maar het is hard werken"

18 september 2020
Staf Coppens verrast deze week met de boodschap dat hij een nieuw leven begint, hij trekt naar Zweden om daar een camping te openen. Een droom die hij en zijn gezin al lang koesterden. Hij wil het nu doen, om later geen spijt te hebben dat ze de stap niet gezet hebben. Het valt op dat er veel over het vertrek van Coppens gepraat wordt. Het raakt duidelijk een gevoelige snaar. Socioloog Ignace Glorieux (VUB) vertelt waarom.

Ignace Glorieux, socioloog aan de VUB: "Het is iets waar veel mensen over fantaseren, maar het lef niet voor hebben. En dan zien ze iemand die ze kennen van de televisie, met wie zich kunnen identificeren, die wél de moed heeft om de stap te zetten. En dat roept bewondering op." Wat houdt ons dan tegen? "Vlamingen zijn allicht nogal honkvast, kijk naar de kotstudenten die in het weekend toch graag naar huis willen. Opnieuw kunnen beginnen: enerzijds is het een heel romantisch idee, anderzijds blijft het ook een sprong in het duister. Als je naar een tv-programma als 'Ik vertrek' kijkt dan zie je dat ergens een nieuw leven beginnen niet altijd een succes blijkt, en mensen komen soms met hangende pootjes terug. Tegelijk prikkelt zo'n programma onze fantasie."

Opvallend: als we lezen over dromen waarmaken, gaat het hoofdzakelijk over onze jobs die we willen veranderen. "Veel mensen zien hun werk inderdaad als een belangrijke bron van zingeving. Van werk willen veranderen wil daarom nog niet zeggen dat je je huidige job niet graag doet. Maar zélf iets kunnen opstarten zoals een camping in Zweden of een bed & breakfast in Zuid-Frankrijk, dat klinkt voor velen aanlokkelijk. Ook het idee 'ik ben dan mijn eigen baas' speelt zeker mee. In de praktijk valt dat trouwens nogal eens tegen."

Heel wat van die droomjobs hebben te maken met horeca: een b&b, een restaurantje, een koffiebar. Waarom trekt ons dat zo aan? "Ten eerste, mensen denken - vaak ten onrechte - dat dit relatief makkelijk werk is. Je richt wat kamers in, je kookt voor mensen. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn... En ten tweede, mensen associëren horeca met vakantie en plezier. Maar dan kijken ze vooral vanuit het standpunt van de consument. En beseffen te weinig hoe hard werken het is."

Staf Coppens geeft nog een reden voor zijn beslissing: dat hij meer tijd met zijn gezin zal kunnen doorbrengen, omdat ze in Zweden meer op elkaar zijn aangewezen. Iets waar veel mensen al eens van hebben kunnen proeven tijdens de lockdown. Zouden sinds corona meer mensen dat idee genegen zijn? "Ja maar we hebben tijdens de lockdown ook gemerkt dat dit tot spanningen kan leiden. Veel ouders haalden opgelucht adem toen de scholen weer opengingen. Ook scholieren waren opgelucht om opnieuw vrienden te kunnen zien. Het is dubbel, veel werkende ouders snakken ernaar om meer tijd met elkaar en met hun kinderen te kunnen doorbrengen, maar het kan ook tegenvallen. Zeker als je in een vreemd land bent, zonder veel sociale contacten."