"Mijn passie verliezen is mijn grootste angst"

9 mei 2018
Onderzoekers brengen veel van hun tijd door in een afgesloten labo of bureau. Maar op 27 mei brengt Hetty Helsmoortel de wetenschap naar buiten met haar wetenschapsfestival. Het is haar passie voor de wetenschap die haar hierheen drijft, maar die passie verliezen is tegelijkertijd haar grootste angst, bekent ze in haar middagjournaal voor Nieuwe Feiten.

Het is hardnekkig overzicht proberen te bewaren, tientallen lijstjes opstellen en terug afvinken, wakker schieten in het midden van de nacht. Maar het is vooral ook verschrikkelijk leuk, adrenaline en een heel duidelijk doel hebben. Het allereerste in zijn soort, en ik kijk er echt reikhalzend naar uit. Tegelijk verlang ik naar - én ben ik bang voor - de dag dat alles achter de rug zal zijn. Omdat ik veronderstel dan weer de kleur van de lucht te zullen opmerken, terug verrast te kunnen worden door de geur van vers gemaaid gras en opnieuw de nodige kwetsbaarheid aan de dag te zullen kunnen leggen voor de dingen die er echt toe doen.

Dit antwoord van 113 woorden heb ik dezer dagen standaard klaar voor iedereen die me vraagt hoe het met het festival gaat, én waarvan ik aanvoel dat ze open staan voor meer dan ‘goed’, ‘stress!’ of ‘druk!’. En omdat me niet zou verweten kunnen worden dat ik dit Middagjournaal als verborgen reclame gebruik, ga ik dan maar even heel open reclame maken, op 27 mei organiseer ik in Edegem het allereerste openlucht wetenschapsfestival in België: Sound of Science. Compleet met muziek, foodtrucks, tenten, warmte, gezelligheid en natuurlijk heel veel wetenschap. U bent alvast van harte welkom.

Vroeger had ik dit gevoel van extreme focus en verbetenheid altijd in juni, tijdens de examenperiode. Tien jaar later komt het een maand vroeger. Maar het voelt nog altijd even intens. Als je mij zou vragen naar mijn grootste angst zou het – na de schrik dat mijn kinderen iets zou overkomen – dit zijn, denk ik. De vrees ooit zonder passie te vallen, bang zijn geen onstuimige levenslust meer te voelen of geen drive meer te hebben om keihard te geloven in kleine en grootse projecten.

Gelukkig zijn mijn angsten heel vaak irreëel. Maar deze helaas niet, want ik heb al eens een tijdje zonder gezeten, zonder dat ik het wou. En misschien dat het me daarom wel zo verontrust, want gedrevenheid maakt het allemaal zoveel makkelijker. Voor mij dan toch.