Molière

15 juni 2019
Ooit was er een tijd dat koks en dj’s niet aanbeden werden. Wij hebben dat zelfs nog meegemaakt. Zo oud zijn wij al.

En we hopen het nog te mogen meemaken dat op een dag de weekendbijlagen van de krant vol staan met verplegers, loodgieters en brandweerlui. Die dingen veranderen. Weten dokters, notarisen en onderwijzers, die al lang geleden van hun sokkel zijn gedonderd.

Of neem nu acteurs. Vandaag zijn dat volkshelden, maar halfweg de zeventiende eeuw stonden ze onderaan de sociale ladder. Een beetje zoals journalisten vandaag.

Toen Molière stierf, weigerde de plaatselijke parochiepriester hem in gewijde grond te begraven. De communie was hem sowieso altijd ontzegd, omdat hij zich met theater bezighield. Maar kardinaal Richelieu deed hem wél een theaterzaal in zijn eigen paleis cadeau en hij mocht aan het koninklijk hof spelen. Niet slecht voor de zoon van een behanger-stoffeerder.

“Il avait le vent en poupe” lazen we in een nieuwe biografie van Molière. We hebben eens opgezocht wat dat betekent en veel bijgeleerd. Het boek was ons aangeraden door Johan Thielemans. Hij komt er zaterdag met veel plezier over vertellen.

Eén ding gaan we Johan niet vragen: “Waar komt die naam ‘Molière’ vandaan?” Dat weet niemand, dat weten we nu al. Of nee, wacht, zo werkt het niet. We gaan het hem wél vragen en dan kan hij zeggen dat niemand dat weet. Dat is beter.

Radio 1 Select