"Mortsel wint in de categorie Ergerlijkste File en Voetgangersonvriendelijkst kruispunt"

21 december 2017
Bavo Claes vertelde eerder al dat hij een cross-over heeft gekocht. 'Het begin van het einde,' noemde hij het. Maar in zijn gemeente Mortsel is er nog een andere plek waar je de oneindigheid kan afwachten. Voor het voetgangerslicht van het kruispunt, bijvoorbeeld, met hun rode lichten die weigeren uit te gaan. Of je kan je naar de eeuwige jachtvelden haasten door de rode lichten te tarten en ondanks hun strikte advies toch over te steken. Hieronder lees je wat Bavo, tegen zijn zin, verkiest.

Beste luisteraar, ik woon in Mortsel, een stadje dat bij automobilisten in een kwade reuk staat. Als je daar per se met de auto langs wil rijden en niet in een flinke file terecht wil komen, wacht je beter de nacht af. 'k Stond voor de brug van Willebroek zong Wannes van de Velde: dat was indertijd de aannemelijkste smoes als je een afspraak miste. Intussen ligt er een tunnel in Willebroek, met die brug kun je niet meer aankomen, maar er is een waardige opvolger: 'k Zat in de file van Mortsel. Altijd prijs.

De doortocht van Mortsel werd ooit versmald, in de ijdele hoop dat auto's er dan weg zouden blijven. Het gevolg is dat ze daar nu nog langer dan vroeger met draaiende motor in de file staan. Gezond kan dat niet zijn. Soit, dat Mortsel hoog scoort in het klassement van Ergerlijkste File was bekend. Maar volgens mij maakt de stad ook kans op een podiumplaats in een nevencompetitie: die van Voetgangeronvriendelijkste Kruispunt. Op dat kruispunt krijg ik altijd de indruk (ik geef toe, ik ben geen kenner) dat de verkeerslichten niet door een wijze overheidsinstantie zijn bedacht, maar door een comité van wraakzuchtige autobestuurders die vonden: als wij gepest worden, dan zij ook.

Ik kan me de vergadering van dat comité zo voorstellen. Iemand zegt: We gaan voetgangers de toegang tot dat kruispunt verbieden. Weet je wat, zegt een ander, we brengen zebrapaden aan, we zetten voetgangerslichten, en die laten we dan allemaal permanent op rood staan! Instemmend gejuich. Maar nu wijst iemand op het ongerief van een almaar groeiende massa voetgangers die daar op groen licht staan te wachten, dus er moet water bij de wijn. Oké, alle weggebruikers mogen om beurten passeren, behalve de voetgangers; die mogen nooit passeren, tenzij ze op een knop drukken. Maken we het hen dan niet te makkelijk? Inderdaad, preciseer maar: voetgangers moeten ruim op voorhand op die knop drukken, anders blijft het voor hen rood. Yes!

Hoe gaat het in de praktijk op dat kruispunt? Als er weer eens niet of te laat op de knop is gedrukt, krijg je twee categorieën van voetgangers. Zij die in mimiek en gebaar hun verontwaardiging uiten, en eindeloos op die knop gaan staan duwen zoals je op een oude schrijfmachine uitroeptekens tikt. En degenen die dat rooie voetganger-icoontje negeren, en vlotjes samen met de auto's de straat oversteken. Mensen die daar weleens vaker komen, zijn meestal begonnen in de eerste groep en geëindigd in de tweede. En dat geldt ook voor uw toegenegen Middagjournalist.