Naar de hel met Hitler

27 maart 2021
18 februari 1943 was in tweevoudig opzicht een historische dag. Om 11 uur verstrooiden broer en zus Hans en Sophie Scholl in de grote hall van de universiteit van München pamfletten tegen het naziregime. Enkele uren later hield Joseph Goebbels in het Sportpalast in Berlijn zijn toespraak met die beruchte zin: “Wollt ihr den totalen Krieg?”

In Munchen werden de twee studenten opgepakt door de Gestapo. In Berlijn juichte een uitzinnige menigte van 15 000 mensen de Reichspropagandaleiter toe: “Ja! Ja!”

Vier dagen later werden Hans en Sophie Scholl om 17.00 uur onthoofd.

Diezelfde dag, precies één uur na de voltrekking van het doodvonnis, vond in de grote aula en hal van de universiteit van München een manifestatie plaats waarbij drieduizend studenten - 75 procent van de studentenpopulatie - ‘ihre unerschütterliche Treue und Hingabebereitschaft für Volk und Führer’ [‘hun onverbrekelijke trouw en offerbereidheid voor het volk en de Führer’] betoonden.

Alle aanwezigen wisten toen al dat het Duitse leger in Stalingrad verslagen was en toch durfden maar twee studenten zich tegen het regime te verzetten. Vandaag worden Hans en Sophie Scholl als helden vereerd, toen waren ze totaal geisoleerd. Waarom?

Daar moeten we het zaterdag met Dirk Rochtus over hebben. Hij schreef een boek over het Duitse verzet tegen de nazi’s tijdens WOII: ‘Naar de hel met Hitler’. Het dwingt je om na te denken over de pijnlijke vraag: waarom je verzetten als je toch weet dat het zinloos is?

Beluister het volledige gesprek :