“Negeer je ouderlijke intuïtie als je kind zichzelf verminkt”

13 januari 2018
Een op de vijf jongeren verwondt zichzelf. Volgens journaliste Griet Plets moeten we dat cijfer niet minimaliseren, maar ook niet dramatiseren. “Neem als ouders niet gewoon alle messen weg uit de keuken, maar praat met je kind.”

Wat doe je als ouder als je kind zichzelf verminkt?

Als je kind thuiskomt met verwondingen die het zelf heeft aangericht, moeten we volgens Griet Plets, journaliste bij De Standaard en zelf moeder, onze ouderlijke instincten negeren.

Intuïtie

“Als je als ouder ontdekt dat je kind zoiets doet, wil je dat het daar meteen mee stopt", zegt Plets in Interne Keuken. "Dat is een heel basale ouderlijke intuïtie. Maar zelfverminking is een verslaving, zomaar stoppen kan niet. Het is als ouder heel moeilijk om dat te aanvaarden.”

Te veel controleren kan het omgekeerde effect hebben

“In therapie leer je dat zoiets een hele tijd zal duren. Je therapeut zal je ook zeggen om je kind niet al te veel te controleren. Zoiets zou een omgekeerd effect kunnen hebben. Als ouder is dat een heel moeilijke boodschap.”

Niet afnemen

“Bij een residentiële opname in de jeugdkliniek in Pittem was het vroeger de aanpak om alle materiaal waarmee jongeren zich zouden kunnen verwonden, meteen bij aankomst af te nemen. Nu is dat niet meer het geval.”

Als iemand zichzelf wil verminken, vindt die toch een manier

“Als iemand zichzelf wil verminken, vindt die toch een manier. Jongeren doorlopen daarom eerst een andere weg, ze leren omgaan met wat er achter de zelfverwonding schuilt. Sommige jongeren zullen misschien weer hervallen. Ze hebben een lange weg te gaan.”

Schuldgevoel

“Als ouder voel je je snel schuldig. Maar onderzoek leert dat zelfverwonding slechts in een heel beperkt aantal gevallen met de thuissituatie te maken heeft.”

Als maatschappij denken we dat het aan de opvoeding ligt. Als ouder voel je je daar schuldig over

“Het blijft moeilijk. Als maatschappij kijken we vaak neer op die ouders, denken we dat het wel aan de opvoeding zal liggen. Ouders krijgen vaak de reactie: ‘mocht het mijn kind zijn, dan …’”

“Of ze krijgen de raad om het te negeren. Ze worden verteld dat hun kinderen gewoon aandacht zoeken en dat het dan wel passeert.”

Op de juiste toon

“Ga als ouder gesprekken over zelfverminking niet uit de weg, wees niet bang om daarover te beginnen. Veel jongeren beginnen ermee op hun veertiende. Zo’n gesprekken zouden dus al vroeger moeten plaatsvinden. Op de juiste toon kun je er op de leeftijd van twaalf al over praten.”

“Als je kind zichzelf verwondt, moet je vooral geduld hebben. Zoek hulp, ga samen naar een therapeut. Probeer met je kind te praten en geef hem of haar het gevoel altijd bij je terecht te kunnen zonder dat je er te dicht op zit.”

Herbeluister het fragment hier vanaf 1.34 uur.