Liesbet Stevens: "In België geldt al jaren neen is neen"

7 juli 2016
In Duitsland werd vandaag een nieuwe wet tegen seksueel geweld goedgekeurd: vanaf nu hoef je je niet meer fysiek te verzetten om van verkrachting te spreken. Maar hoe zit dat in België? Xavier Taveirne vroeg het aan Liesbet Stevens, adjunct-directeur van het instituut voor gelijkheid van mannen en vrouwen.

België een stap voor

"In vergelijking met Duitsland hebben we in België al lang deze beweging gemaakt.", zegt Liesbet Stevens. Al sinds 1989 hebben we al een zeer ruime bepaling van het misdrijf verkrachting. In België volstaat het namelijk als je niet toestemt met de penetratie.

In België geldt al jaren neen = neen

In België geldt dus al jaren "neen betekent neen". 

Stevens: "Ik zou zelfs meer zeggen: je hoeft het niet eens te zeggen. Het gebrek aan toestemming kan op alle mogelijke manieren bewezen worden."

'Moderne' wetgeving

In feite waren we op dat moment dus 'modern' met onze wetgeving. Dat heeft veel te maken met het maatschappelijk debat over seksuele misdrijven, nog volgens Stevens. 

"Daarom komt die wetgeving er nu in Duitsland, na het schandaal op nieuwjaarsnacht. In België is er trouwens erg lang over gediscussieerd. Pas na tien jaar discussie over de definitie van verkrachting waren we eruit."

Een duidelijke omschrijving

"Het is erg belangrijk om dat goed te beschrijven natuurlijk. En er is ook de hele discussie over wat nu net strafwaardig is... Daarna moet je het nog eens in de praktijk kunnen bewijzen. In Duitsland is het nu duidelijk dat wanneer de dader had moeten weten dat er geen instemming, het strafbaar is. Die discussie moet ook in België opnieuw gevoerd worden."

Die discussie moet ook in België opnieuw gevoerd worden

"Wij hebben die principiële bepaling wel, maar eigenlijk blijft het toch moeilijk op het terein. Ook in België is het niet altijd even duidelijk... Er wordt vaak beweerd: zwijgen is toestemmen. Maar slachtoffers zijn vaak zo onder de indruk dat ze zelfs geen nee meer kunnen zeggen. Ze verstijven als het ware van angst."

Slachtoffers verstijven van angst

"Voor België ligt de uitdaging in de 'krachtdadige' toepassing van die wetgeving. Als slachtoffers geen aangifte durven te doen, dan loopt het daar al fout. We moeten vooral zorgen dat slachtoffers dúrven praten en dat ze goed begeleid worden."