"Nergens in Europa verhuizen mensen zo weinig als in België"

16 februari 2016
"Er zijn behoorlijk wat werklozen in Vlaanderen, maar er zijn ook behoorlijk wat vacatures. Hoe komt het dat de ene de andere niet vindt?", dat merkte journalist Stefaan Michielsen vorige week op in zijn editoriaal in de krant De Tijd.

 

Eerst huisje, tuintje en dan pas werk, maar waarom niet andersom?

Eén van de antwoorden is dat Vlamingen niet bereid zijn om te gaan wonen waar er werk is. Waarom wil de Vlaming niet verhuizen voor zijn of haar werk? Socioloog Pascal De Decker (KU Leuven) wijt dat aan een aantal zaken.

 

In de jaren 50-60 was 'werk in eigen streek' een bekende slogan en wilde men het werk naar de mensen brengen. Door de gewijzigde economie verandert dat. De dalende industrie en de stijgende dienstensector zorgt ervoor dat de focus nu meer in het centrum van Vlaanderen ligt, in de vierhoek Brussel-Antwerpen-Gent-Leuven. Naar daar verhuizen is minder evident voor veel werkzoekenden.

Dat beleid van 50 jaar geleden zorgt nu voor een scheefgroei van de huizenmarkt. Ook nú nog werkt de overheid dat in de hand: werkzoekenden mogen een baan weigeren als die verder dan 60 kilometer van je woonplaats ligt.

We vinden het normaal dat we op dezelfde plaats blijven wonen en dat we dan maar geen werk hebben.

 

Een mentaliteitsverandering is moeilijk. Die honkvastheid ligt ingebakken in de mentaliteit van de Vlamingen. Een heel dicht autosnelwegennet, een goed openbaar vervoersnet en subsidies zorgden voor de verankering.

Na 150 jaar is dat niet makkelijk om te veranderen.