Nieuwjaarsgedicht Dorien De Vylder: "Laat me je aankijken, vragen hoe het met je gaat. Zeg ‘s, oe ist met u?"

1 januari 2021
© Saartje Van de Steene
In 2020 kon poëzie ons soms even de crisis doen vergeten, er waren de dichters van wacht, er was de coronapoëzie in de apotheek. Dorien De Vylder was een van die actieve dichters.Op onze vraag wuift ze het oude jaar uit, en kijkt ze vooruit, in dit nieuwjaarsgedicht

Met u

Laten we aandachtig toertjes schaatsen rond de opgedirkte tafel met omvergewaaide stoelen, met ons gemaskerde gezicht plat op het gecraqueleerde medaillon van in zwarte chocolade vallen, het kroonjuweel van de taart, stiekem ons masker naar beneden trekken, voorzichtig aan het sierlijke, gouden prettig 2021 sabbelen, geen val, geen lik is dezelfde in dit afgewassen kunstlicht, burb, recht krabbelen, met platte handen de vlekken op onze wangen in uitdijende cirkelbewegingen openwrijven, met koortsige, van chocolade druppende kaken een mistroostige stoel vastgraaien, luid en trefzeker aan een alleenstaande tafel neerplanten, keurig plaatsnemen, elkaar vanzelfsprekend het zout doorzoomen, -skypen, -whatsappen, frisse bubbels inscannen, duizend versies klaar water, klik, verzonden, hik, als volromige slagroomtoefjes midden in deze ongeziene virustijd uitpuffen, in dit helwit stroboscooplicht, pfft, flakkerend kaarslicht, ontzaglijk en onbeweeglijk brullen, nee, schateren bij het uitpakken van schreeuwlelijke, ge-3D-printe stressballetjes met angstaanjagende spikes.

Laat me je aankijken, vragen hoe het met je gaat. Zeg ‘s, oe ist met u?

Beluister hier het gedicht van Dorien De Vylder: