Noordelijke muzikale ontdekkingen: de dochter van Lars von Trier en een 22-jarige Nick Drake

20 mei 2019
Voor de 25ste keer al werd in Århus in Denemarken het Scandinavische showcasefestival SPOT georganiseerd. Muziekjournalist Dirk Steenhaut probeert de laatste jaren geen enkele editie te missen. Hij bracht zijn muzikale vangst uit het Deense Kattegat mee naar Wonderland.

Op drie dagen tijd werden er in Århus 340 optredens georganiseerd, verspreid over 29 podia. Dit zijn de favorieten van Dirk Steenhaut.

HJALTE ROSS
22-jarige singer-songwriter uit Aalborg die met zijn warme stem, soepele fingerpicking en bespiegelende teksten nog het meest aan Nick Drake herinnert . Toeval? Neen, want zijn eind vorig jaar verschenen langspeeldebuut ‘Embody’ werd geproducet door de legendarische John Wood, die tijdens de sixties en de seventies de klank bepaalde op de platen van Cat Stevens, Pink Floyd, Fairport Convention en, jawel, Drake zelf. Wood, 79 inmiddels, had de muziekwereld dertig jaar geleden al vaarwel gezegd, maar Hjalte Ross wist hem ertoe te overtuigen zijn oude ambacht weer op te pakken. En hoe.
 

THE ENTREPRENEURS
Wie vertrouwd is met de gitaarrockscene van de eighties, vertegenwoordigd door platenlabels als SST, Homestead of Blast First, hoort meteen waar dit potige gezelschap de mosterd heeft gehaald. Maar de energie, overgave en passie waarmee dit lawaaierige postpunktrio uit Kopenhagen de songs uit zijn pasverschenen lp ‘Noise & Romance’ te lijf gaat, dwingt ontzag af. Hoe Dinosaur Jr zou klinken met Jonathan Donahue van Mercury Rev als zanger? Met een beetje verbeelding hoor je het bij The Entrepreneurs.

SARA LEW
Sara Lewis Sørensen wist in 2016 al aangenaam te verrassen met haar debuutplaat ‘Black Feathers’. Op 24 mei verschijnt haar nieuwe langspeler, ‘Sunday Morning’, waarvan deze single een voorsmaakje is. De zangeres en gitariste schrijft even dromerige als introspectieve songs over relaties waarin de communicatie zoek is geraakt en de routine de romantiek onherroepelijk overwoekert. Bij oppervlakkige beluistering doet haar stem een beetje aan PJ Harvey denken, maar Sara Lew is getalenteerd genoeg om op haar eigen merites te worden beoordeeld.

SELMA JUDITH
Selma Judith is de dochter van cineast Lars Von Trier. Ze maakt films, schrijft songs, speelt harp, geïnspireerd door Joanne Newsom, maar covert net zo goed Jorja Smith. Op het podium laat ze zich bijstaan door een prima r&b-band en hoewel ze nog maar drie singles uit heeft, mocht ze al samenwerken met de broers Dessner van The National. Dit nummer (voor de gelegenheid in een unplugged-versie) geeft een goed idee van hoe sensueel ze wel kan klinken
 

SPECIAL-K
Mislukken is óók een kunst. De IJslandse Katrín Helga Andrésdóttir (bekend van enkele punkbandjes en haar werk met Sóley) beheerst die beter dan wie ook. Gelukkig beschikt ze ook over een gezonde dosis zelfrelativering, waardoor ze best wel om haar eigen gestuntel kan lachen. Vandaar ook haar pseudoniem, dat naar ontbijtgranen verwijst. Haar huis-, tuin- en keukenliedjes zingt ze een beetje tongue-in-cheek, met behulp van een laptop, een sampler en een keyboard. Haar lofi-debuut ‘I Thought I’d be More Famous By Now’, waarop iedere track vergezeld gaat van een video, is het verslag van de emotionele ups en downs van iemand die tot de generatie Y behoort. Ook op het podium bewandelt ze de dunne lijn tussen geestig en wanhopig, tussen zelfspot en dagboekintimiteit. Special-K bewijst dat ook kneusjes soms moeiteloos kunnen charmeren.

IDA KUDO
Ida Kudo is een flamboyante Deense met Japanse roots, die zich spiegelt aan Björk en Santigold, en in het grensgebied tussen pop, elektro en indie opereert. Met haar band combineert ze stevig gitaarwerk met elektrobeats en brouwt ze catchy popsongs, afwisselend voorzien van een grime-, dancehall- of r&b-smaakje.

THE BOWDASHES

The Bowdashes zijn twee dames uit Kopenhagen die, volgens een wakkere journalist, klinken als 'the constantly pissed off daughters of Patti Smith and David Lynch'. In hun twangy garagerock staan wraaklust, bloeddorstigheid en eenzaamheid centraal. Op hun ep ‘Marrow’ uit 2017 beelden ze zich in dat Denemarken zich in het Wilde Westen bevindt en dat Quentin Tarantino er de plak zwaait. Dolletjes!

Radio 1 Select