O nee, niet nog eens over Waterloo!

20 juni 2015
Jawel, toch wel, maar let op, we kunnen het uitleggen.

Het zit zo: wij zijn die Napoleon-gekte van de voorbije dagen en weken ook kotsbeu. Net als u. Ook al hebben we er zelf duchtig aan meegedaan. Het is te zeggen: vier keer. In 2010, 2012, 2013 en 2014. Minder dan één keer per jaar. En nu zaterdag nog eens.

 

Net als je denkt dat echt alles gezegd is – heeft iemand al geïnsinueerd dat Napoleon homo was? – blijkt er toch nog een invalshoek te zijn die we al die tijd over het hoofd hebben gezien. De schilderijen.

Het beeld dat wij hebben van de slag bij Waterloo, hebben we van schilderijen. Negentiende eeuwse romantische schilderijen. Heroïek in plaats van horror. Meer bladgoud dan bloed. Dat beeld klopt natuurlijk niet, maar misschien is dat maar ten dele de schuld van de schilders. 

Wie weet kan een kunstwerk wel helemaal geen oorlog uitbeelden, valt de gruwel niet in verf te vatten. Wordt het hoe dan ook niet altijd iets esthetisch? Daarover gaat de tentoonstelling ‘De schoonheid van oorlog – Waterloo 1815 – 2015’ van historicus en beeldend kunstenaar Koen Broucke. Sinds deze week te zien in de Koninklijke Bibliotheek van België. 

Mocht u in Brussel de weg willen vragen: het is recht tegenover het Radio1 Café.