Ode aan de E-nummers

21 april 2017
Stel u een voedingsproduct voor waarvan het etiket de volgende ingrediënten vermeldt: water (75%), suikers (12%: glucose, fructose, sacharose, maltose, zetmeel, E460), glutaminezuur, asparaginezuur, histidine, leucine, isoleucine, lycine, fenylalanine, arginine, valine, alanine, serine, glycine, threonine, proline, tryptofaan, cysteïne, tyrosine, methionine, palmitinezuur, alfa-linoleenzuur, linolzuur, oliezuur, palmitoleïnezuur, stearinezuur, laurinezuur, myristinezuur, E570, as, fytosterol...

...E515, oxaalzuur, E300, E306, fyllochinon, thiamine, E440, E101, bétacaroteen, smaakstoffen: 3-methylbut-1-yl, 2-methylbutylethanoaat, 2-methuylpropaan-1-ol, 3-methylbutyl-1-ol, 2-hydroxy-3-methylethylbutanoaat, 3-methylbutanal, ethylhexonoaat, ethylbutanoaat, pentylacetaat, E1510 en etheengas.

Dat ziet er niet echt gezond uit. Laat liggen, dit is chemische brol waarvan je kanker krijgt.

Mis. U heeft een banaan vast. 

Rosanne Hertzberger is microbioloog en ergert zich aan het anti-wetenschappelijke sfeertje dat in en om de keuken hangt. We streven er met zijn allen naar zo natuurlijk mogelijk te eten. Ingredienten horen eerlijk te zijn. Waarmee wordt bedoeld: ze komen liefst uit de eigen tuin of van een kleinschalige bioboer, maar zeker niet uit het laboratorium.

Dat is romantiek. Want alles is scheikunde, ook de natuur. Een banaan zit vol chemische producten. Ook wie ambachtelijk kookt met eerlijke ingredienten is zoals een laborant met scheikunde bezig: elke kok zet chemische reacties in gang en probeert andere reacties tegen te houden. 

In haar boek Ode aan de E-nummers toont Rosanne Hertzberger aan dat de voedingsindustrie een zegen is voor de mensheid en dat de bijdrage van laboranten aan onze gastronomie minstens even groot is als die van de alom bejubelde topkoks. Eerherstel, zaterdag in Interne Keuken.

Radio 1 Select