“Olivia heeft mijn leven weer zin gegeven”

9 september 2018
Stéphane Beel is een van de strafste architecten van ons land. Hij ontwierp onder meer het Museum M in Leuven, de Singel in Antwerpen én het vernieuwde Afrikamuseum in Tervuren. Zo veel succes kan een mens naar het hoofd stijgen, maar zijn eigen lichaam dwong Beel om nederig te blijven.

“Toen ik dertig was, werd een vorm van multiple sclerose (MS) bij me vastgesteld”, vertelt Beel. “Ik deed toen veel aan sport. Normaal haalde ik vlot tien kilometer als ik ging lopen, maar plots was ik kapot na vier kilometer. Toen de diagnose kwam, kwam dat aan als een atoombom. Ik ging steeds meer pijnstillers pakken, en dacht echt dat ik in rolstoel zou terechtkomen. Ik was in mijn hoofd al afscheid aan het nemen.”

Ik vind het belangrijk om oog te hebben voor rolstoelgebruikers als ik ontwerp.

Maar Beel zou nooit in een rolstoel terechtkomen. “Op een bepaald moment kwam ik Olivia tegen, een kinesiste. Puur toeval. Die avond bezocht ik een tentoonstelling, en was ik op mijn rug moeten gaan liggen van de pijn. Ze zei dat ze mij kon genezen, dat ze mijn ziekte eruit zou masseren. En dat deed ze, de pijn had achteraf gezien niet zo veel te maken met mijn ziekte.”

“Olivia heeft mijn leven dus weer zin gegeven. En mijn ziekte heeft me geleerd om menselijker te zijn. Anders was ik misschien een arrogante persoon geworden. Ik heb nu meer mededogen en zie mijn medewerkers graag. Ik vermijd zelfs mensen die elkaar de duivel aandoen. Door liefde krijg je alles gedaan.”

Beste route 

De ervaring verruimde ook Beels blik op zijn werk. “Ik vind het belangrijk om oog te hebben voor rolstoelgebruikers als ik ontwerp. Eigenlijk moet de beste route in een gebouw die voor mindervaliden zijn. En personen die van elkaar scheiden om met de lift en met de trap te gaan, moeten elkaar op dezelfde plaats in het gebouw automatisch weer tegenkomen.”

Herbeluister 'Touché' met Stéphane Beel 

Lees ook