Paralympiër Gitte Haenen: "Ik ben zoveel meer dan mijn beenamputatie"

6 juni 2022
© VRT
Paralympiër Gitte Haenen raakte twaalf jaar geleden geblesseerd aan haar knie tijdens het thaiboksen. De pijn ging van kwaad naar erger tot ze na een lijdensweg van zes jaar zelf besliste om haar been te laten amputeren. Sindsdien stapelen de medailles zich weer op. Ook al is de sport haar redding en houvast en heeft ze haar beperking omarmd, toch gaat het leven niet altijd over rozen. “Maar ik ben blij dat ik dit leven en deze wereld mocht ontdekken”, vertelt ze.

Gitte Haenen staat met een tevreden glimlach in de studio, want haar laatste sportprestaties stemmen tevreden. Ze is net terug uit Zwitserland, waar ze deelnam aan de World Para Athletics Grand Prix. Ze benadert haar vorige records in het verspringen en dat geeft zelftrouwen. “Dat dit terug in stijgende lijn gaat, is fijn.” 

In 2016, na jaren vol pijn en vertwijfeling, koos ze zelf voor een amputatie van haar linkeronderbeen. “Na de amputatie kwamen vrienden op bezoek. Ze vroegen me af of ik een operatie aan mijn mond had gekregen, omdat ik zo’n big smile had. Ik voelde me 200 kilo lichter.”

Fantoomplezier

Gitte vertelt Friedl' over fantoomplezier. "Wanneer ik me focus op mijn linker dikke teen, voel ik mijn hiel tintelen en samenknijpen." Een fijn gevoel, lacht ze.

Begeleid Zelfstandig Wonen op je 17de 

Gitte is te zien in de nieuwe, zesdelige documentairereeks 'Sport/vrouw' naast andere grote namen Emma Meesseman, Nina Derwael, Elise Mertens, … Maar de paralympisch atlete is zoveel meer dan het verhaal van haar amputatie: "In interviews gaat het daar steeds over. Het is confronterend om dit steeds opnieuw te vertellen. Al kan ik de interesse van mensen wel begrijpen."

De scheiding van haar ouders op haar 17de, zette Gitte al snel aan tot zelfstandigheid. Ze koos ervoor om alleen te wonen. “Het was een vechtscheiding. Ik wou echt niet kiezen voor één ouder. In het 6de middelbaar woonde ik dus alleen.”

Een loodzwaar jaar 

2019 was een jaar vol dalen en pieken voor de para-atlete. Op het WK in Dubai haalde ze brons op de 100m sprint en zilver in het verspringen. In datzelfde jaar werd bij haar de ziekte van Bechterew vastgesteld (een vorm van ontstekingsreuma) en overleed haar vader veel te jong. Gitte beloofde hem alles te geven op dat WK. Dat hij niet aan de zijlijn kon supporteren, blijft voor altijd een wrang gevoel. 

De sportvrouw staat bij haar vrienden en familie bekend als een zorgzaam persoon. 8 jaar lang was ze ook een liefdevolle plusmama: "Het afscheid van hen was zwaar. Het waren net mijn eigen kinderen." Haar vrienden zijn steeds welkom, ook wanneer ze zich niet goed voelen. "Net dan blijven mensen vaker thuis, wanneer ze denken geen aangenaam gezelschap te zijn. Maar vriendschap betekent ook: er voor elkaar zijn."

Dromen van Parijs 

Welke hoop koestert Gitte voor de toekomst? "Ik ben nu echt wel tevreden op mijn 36ste. Mijn relatie is fijn en ook in de sport gaat het weer goed. De volgende Spelen zijn in 2024 in Parijs, dat is niet zo ver meer..."

Dit zijn de onderwerpen die ter sprake kwamen:

WORLD PARA ATHLETICS GRAND PRIX

Gitte zit middenin enkele wedstrijden van de World Para Athletics Grand Prix 2022.

DOCUMENTAIRE

De documentairereeks 'Sport/vrouw' duikt in het leven van zeven vrouwelijke topsporters. 

‘Rising Phoenix’ (2020) over de geschiedenis van de paralympische spelen vind je op Netflix.

FILM

Haar filmtip? ‘Le Huitième Jour’ (1996) van Jaco Van Dormael.

TEKST

Gitte las ‘De Krekel’ van Frans de Wilde voor.

De krekel

De kleine krekel in het zomergras
Zingt, ongestoord en zonder zorgen,
Om den verren dag van morgen.

Ik wilde dat ik was
Als de kleine krekel in het zomergras

– Frans de Wilde

BOODSCHAP

"When life punches you, punch back harder." Over bepaalde zaken heb je geen controle, vertelt Gitte. "Maar je hebt wel de keuze om in je bed te blijven liggen of te focussen op wat wél nog lukt."

MUZIEK 

  • The Greatest Show - Hugh Jackman, Keala Settle, BriaAndChrissy, Zac Efron & Zendaya (uit ‘The Greatest Showman’)
  • Zonder woorden - Bart Peeters & Hannelore Bedert (Live op Nekkanacht 2008)
  • House of the rising sun - The animals
  • Heroes - Måns Zelmerlöw
  • Soundtrack van ‘Le Huitième Jour’ - Pierre Van Dormael
  • Rising Phoenix - Daniel Pemberton, Toni Hickman & Georgetragic (Uit ‘Rising Phoenix)
  • Sister – Sam Bettens
  • Breathe - Fleurie
  • Coming home - Tessa Dixson 
  • Sun goes down - Robin Schulz


Touché gemist? Luister naar de podcast via VRT NU. 
Een overzicht vind je terug in het Touché archief! 

Luister ook