"Parijs is gebouwd op een soort gatenkaas"

7 september 2019
Wat er zich boven de grond van Parijs bevindt weten we allemaal. Maar wat we vaak vergeten is dat er onder de Franse hoofdstad een minstens even grote ondergrondse stad ligt. Vandaag is het verboden terrein, maar dat houdt een subcultuur van ‘urban explorers’ niet tegen om het ondergrondse netwerk toch te verkennen.

“Het ondergrondse labyrint bestaat uit heel wat meer dan een metro- en rioleringsstelsel”, vertelt bodemkundige Karen Vancampenhout in Interne Keuken.

“Terwijl de stad omhoog rees, ging ze ook verder naar beneden”

Parijs is gebouwd op een ondiepe kalksteenformatie die een typische, meestal gele kalksteen bevat die bijvoorbeeld terug te vinden is in het Louvre. En het Louvre is niet alleen, want gebouwen in de stad werden meestal gebouwd met stenen uit de grond ter plekke. Uiteindelijk ontstond er een netwerk aan ondergrondse gangen van zo’n 300 km lang. “Terwijl de stad omhoog rees, ging ze ook verder naar beneden”, aldus Vancampenhout.

Bovendien werd er niet gecontroleerd of het wel helemaal veilig was om die stenen uit de grond te halen. De kalksteen in Parijs is nog vrij hard en stevig, maar uiteindelijk is de stad gebouwd op een soort van gatenkaas.

“Af en toe zakt er iets in, één van de meest bekende ongelukken was een verdwijngat aan de rue d’Enfer in 1774. Huizen, mensen, paarden en koetsen verdwenen en toen is men toch beginnen nadenken en dingen in kaart beginnen brengen’, gaat Vancampenhout verder.

De gangen werden altijd gebruikt, maar vandaag mag je er, op een paar catacomben na, niet meer in. Toch houdt dat niet iedereen tegen om het toch te doen. “Er is een soort van subcultuur met mensen die het wel doen”, maar er is ook heel wat te vinden in de gangen. Zoals een landbouwlandschap vol champignons, een leslokaal voor de mijnbouwschool of een opslagplaats voor mineralen. Af en toe worden er zelfs feesten, cinemazalen en kunsttentoonstellingen in georganiseerd.

Beluister het volledige gesprek:

Lees ook: